ZATERDAG 28 MEI

Dit keer geen verschrikkelijk vroege ochtendvlucht, maar een comfortabele namiddagvlucht van slechts 3 uur. Na de laatste dingen te hebben ingepakt, nog even langs de bakker voor een vers brood bij het ontbijt en bij de krantenboer een gazet voor in het vliegtuig. Onze vriendjes zitten ondertussen al twee uur in de trein richting Schiphol wanneer wij in de bus stappen. Later zal blijken dat een treinrit die normaal anderhalfuur duurt, bij hen 3 uur in beslag heeft genomen en zelfs via Nijmegen is gegaan. Ach ja, de trein is ook een beetje reizen, zeker? Bij het inchecken kwam aangename verrassing nummer één: we zouden economy comfort geboekt hebben. Wij weten van niets, collega luchtvaart nog minder, maar we zeggen geen nee. Nadat we door de douane zijn, doen we de laatste inkopen: 2 flessen cava, 1 fles witte wijn, 1 fles rode wijn, 1 fles gin en 3 flessen rum. Schijnt is alcohol heel erg duur in IJsland en dus kan je maar beter goed voorbereid zijn. Wij (Rogier en ik) mogen inderdaad plaats nemen in de business seats, krijgen meteen een drankje en een superzacht fleecedeken aangeboden. Na het opstijgen krijgen we een menukaart in onze handen gedrukt. Wat we willen eten? Dankzij de comfort class hoeven we niet bij te betalen en genieten wij van een caeser salad en sushi met aangepaste wijnen natuurlijk. We denken aan onze vriendjes met hun sandwiches met choco. Kortom, Nancy is de allerbeste collega! Vanuit de lucht krijgen we de blue lagoon al te zien. Aangename verrassing nummer twee is er wanneer we de luchthaven uitstappen. Niemand die ons lastig komt vallen voor een taxi of een toertje te verkopen en we kunnen onmiddellijk met de bus mee naar Reykjavik waar we netjes voor de deur van het hostel worden afgezet. Dit wordt een ander soort reis dan de vorige twee. We lopen via de zeedijk nog naar de stad voor een eerste kennismaking. Na het diner duiken we het IJslandse nachtleven in. Hiervoor werden we gewaarschuwd en inderdaad het feestje gaat de hele nacht door, net als de zon trouwens want die gaat hier ook niet meer onder. De jeugd van Reykjavik is vooral te herkennen aan hun opvallende, uitdagende en zeer alternatieve kledij. De pinten zijn groot en het bier vloeit rijkelijk. Jammer genoeg ligt ons hostel iets buiten het centrum en moeten we nog een half uur teruglopen. Uiteindelijk kruipen we om 2.00u ons bed in, maar de zon die schijnt nog steeds.

ZONDAG 29 MEI
We werden vroeg op en terwijl Eveline en Wouter gingen douchen, besloten Rogier en ik te gaan hardlopen. Jaaa, als dat geen goed begin is!! Na het ontbijt weer de stad in op zoek naar de hoogtepunten. De wandeling bracht ons langs het Einar Jonsson museum (beeldhouwer van grote abstracte beelden), het Perlan (restaurant annex waterreservoir met mooi uitzicht over de hoofdstad), de Hallgrimskirrkja (moderne kerk met weer een mooi uitzicht) via de Laugavegur (winkelstraat met hippe boetieks en trendy koffiebars naar de oude haven. Vlien en Wouter gingen nog verder de stad verkennen, terwijl ik veel liever puffins (die schattige papegaaiduikers met hun oranje bek) en walvissen wilde spotten. Best prijzig maar voor 95% kans op walvissen, moet het toch waar voor je geld zijn. Het begon heel beloftevol met mooie praatjes van een praatgrage Duitse gids (in het engels) maar uiteindelijk hebbeen we met moeite welgeteld één (!) papegaaiduiker gezien. En dan heb ik nog geluk gehad want Rogier heeft hem niet gezien. Haar mooie verhaal kreeg ineens een staartje à la 'normaal moeten er hier veel meer zitten, maar ze zijn dit jaar nog niet gearriveerd, maar we gaan nu naar de walvissen en die zijn massaal aanwezig blablabla....' Voel je het komen? Inderdaad anderhalfuur lang golven en koude wind getrotseerd (terwijl op het vasteland een stralend zonnetje) scheen en geen walvis gezien. Normaal zou ik daar niet zoveel moeite mee hebben, want het is en blijft natuur. Ik heb het op safari's vaak zelf genoeg gezegd, maar eerst je zo lekker maken en dan met niets thuiskomen, dan maakte het wat moeilijker. Enfin, 3 uur lang op een boot gezeten met heel mooi landschap is geen straf en we hebben een kaartje gekregen dat we nog een keer terug mogen komen. Misschien doen we dat dan nog wel op de voorlaatste dag, dan hebben de puffins ook nog even de tijd om naar hun eiland te komen.
Na een laatste drankje in de stad, pizza's voor de mannen en een salade voor de vrouwen gekocht en die opgewarmd/klaargemaakt in de keuken van het hostel. Vandaag toch maar iets vroeger naar bed gegaan.

MAANDAG 30 MEI
Nadat we onze auto (een Suzuki Gran Vitara) hebben opgehaald, kan het echte avontuur beginnen. Twaalf dagen lang zelf rondrijden over het hele eiland. Eindbestemming van vandaag: Laugarvatn, maar eerst naar Blue Lagoon. Deze highlight doet iedereen aan en wij natuurlijk ook. Prachtig melkblauw water tussen de lavavelden en nog lekker warm ook. Het water komt uit de aarde (240°C) en wordt gebruikt door een geothermische elektriciteitscentrale. Deze gebruikt het warme water en daarna voert het het water af naar dit wellnesscenter. Het water zit boordevol mineralen en schijnt een weldaad voor de huid te zijn. Wij proberen de maskers uit en inderdaad onze gezichten voelen zijdezacht aan. Voor het haar is het iets minder weldadig, want Vlien en ik lopen de rest van de dag met een pluizig Tina Turner kapsel. We rijden verder naar Grindavik, een vissersdorpje, en snel daarna laten we het asfalt achterons en kunnen we pas echt gebruiken maken van onze 4x4. We willen toch graag puffins zien en proberen het nu bij Krysuvikurberg. Een loodrechte rotskust en broedplaats voor vele zeevogels, maar om daar te geraken moeten we eerst 7 kilometer over een klein weggetje (lees diepe geulen, riviertje en heel veel losliggende stenen). We geraken er en besluiten er te picknicken. Mooie plaats met een strakblauwe lucht en zon, maar helaas weer geen puffins. Niet alleen in Nederland en België is het heerlijk warm, ook hier hebben we nog niets gemerkt van het gure weer. Via het kleinste kerkje rijden we verder naar een ander kerkje (strandkerkje of zoiets). Desolaat aan de kust gelegen met elfenhuisjes in de omgeving. Via Selfoss en nog een laatste stop bij een kratermeer komen we aan in de hostel in Laugarvatn. Deze plaats is bekend omwille van zijn stoombaden, maar omdat we vandaag ons thermaal bad al hebben genomen, testen we ze niet uit. Na een heerlijke spaghetti (zelfgemaakt) maken we nog een kleine wandeling rond het meer en plannen we het programma van morgen, natuurlijk met een goed glas rum erbij.