WOENSDAG 8 JUNI

Vanuit Berg rijden we naar Daeli, een klein plaatsje vlakbij Hvarstangi (of zoiets want ik heb geen gids meer bij me om het na te kijken). Onderweg stoppen we bij de Godafoss, een mooie waterval die vaak voorkomt op reclames voor Ijsland, maar we merken ook dat we een beetje foss-moe zijn. Ze zijn allemaal ontzettend mooi en net een tikkeltje anders, maar onze hersenen kunnen het niet meer aan of ze zitten in een gewenningsfase want de Ooh's en de Aah's zijn een stuk minder aanwezig dan bij de Gulfoss. We maken wel de nodige foto's en vinden ook nog eens een geocache. Volgende stop is Akureyri, de grootste stad in het Noorden van Ijsland. De stad telt 17.000 inwoners en dat is eigenlijk nog niets. Maar na alle steden van 200 inwoners en dorpen van 3 boerderijen wanen we ons nu in een heuse metropool (dat wordt nog wat in New York). We lopen wat rond en bekijken de botanische tuin (Eveline gaat op zoek naar kleurrijke bloemen), Deense pakhuizen, huizen van bekende schrijvers en dichters en natuurlijk de kerk. Nog nooit zoveel kerken bezocht tijdens een vakantie. In een lokaal koffiehuis nemen we nog iets warms om te drinken, want het blijft hard waaien en de temperatuur is laag voor de tijd van het jaar. Dat hebben we tenminste al een paar lokale mensen horen zeggen. We arriveren in de vroege namiddag in Daeli en na het inchecken besloten we nog een extra rondje te maken over het schiereiland (waarvan ik de naam ben vergeten). We rijden eerst naar een burcht waarvan niet weet waarvoor die ooit gebruikt is. Aangezien er nooit Romeinen zijn geweest op Ijsland gokken wij het een slimme boer is geweest die uit de wind wou zitten met zijn schapen. Het waait er als gek, maar het uitzicht is fenomenaal. We rijden verder en moeten vaak stoppen omdat de weg geblokkeerd is door schapen. Uiteindelijk komen we toch aan bij Osar en parkeren we de auto. We lopen een paadje naar beneden naar het strand toe. In de berm zitten eenden te broeden en vogels houden ons vanuit de lucht in de gaten. Als we te dicht komen bij een grasvlakte beginnen ze heel hard te roepen en vliegen boven je hoofd. Ik denk dat als je doorzet de vogels al je haren uittrekken. Natuurlijk laten we hen gerust en richten we onze aandacht op het strand aan de overkant want daar liggen tientallen zeehonden te rusten (zonnen?). Er zitten er ook een aantal in het water en die vinden het best leuk om gefilmd en gefotografeerd te worden. Ze blijven ons zelfs een stukje volgen terwijl we doorlopen naar Hrevitsekur (witte t-shirt rots). Dit is een vrijstaande rots in de zee die onder de vogelpoep zit (vandaar het witte) en in de vorm van een t-shirt is (als je veel fantasie hebt). We waren van plan om een lus te maken over het schiereiland maar omdat we te lang op deze plaats blijven en we toch stilaan honger krijgen (het is 19.30u) besloten we terug te rijden en via de ringweg op zoek te gaan naar een restaurant. Helaas zijn er niet veel optiemogelijkheden en eindigen we met een hamburger en frieten in een tankstation. Ach ja, morgen beter!

DONDERDAG 9 JUNI

Na een uitgebreid ontbijt in het hotel / farmholiday zijn we klaar voor een tocht van ongeveer 200 km. We rijden naar Grundjarfjordur in het Zuidwesten van het eiland. We schieten goed op en besluiten - op aanraden van de receptioniste in het hotel - een stop te maken in Stykkisholmur. Voor we daar aanmaken, zien we nog een poolvos over de weg lopen. Hij kijkt ons nog een paar keer na voor hij ervandoor gaat. Nooit gedacht dat we die zouden tegenkomen in het wild! Jammer genoeg hebben we hem niet op foto. Net voor we Stykkisholmur inrijden, stoppen we nog even bij een rots die je volgens de legende moet opklimmen zonder te praten of achterom te kijken. Wanneer je op de top bent, mag je drie wensen uitspreken (gericht naar het oosten) en die zouden dan uitkomen. Dat willen we wel eens proberen. Drie wensen zijn er wel heel veel, dus ik beperk me tot twee (helaas kan ik niet vertellen wat ik gewenst heb, maar als ze uitgekomen zijn, zal ik het laten weten). In Stukkisholmur lopen we naar de vuurtoren en informeren naar een boottocht langsheen een paar van de 2000 eilandjes die hier in de baai liggen. Lijkt ons wel leuk, maar eerst die magen vullen. We vinden een mooi restaurant waar het behoorlijk druk is. De service en het eten zijn geweldig. We haasten ons naar het kantoor en 5 minuten voor de boottrip begint, stappen we aan boord (perfecte timing van Wouter). De kapitein en tevens gids vertelt veel over de regio en de vogels. We zien een arend broeden, nesten van alken, Noordse sterns, aalscholvers en zelfs een paar puffins (maar veel minder dan normaal - waar hangen die beesten uit). Er wordt ook een kort stukje over de bodem geschraapt om te laten zien wat er allemaal in zee leeft en wat je allemaal kan eten. Na een uitgebreide uitleg en degustatie gaat alles weer terug keurig de zee in. Alvorens we in onze hostel aankomen, rijden we nog een 40-tal kilometer. We zijn net op tijd van de boot want het regent pijpenstelen. In Grundjarfjordur doet International hostel zulke goeie zaken dat ze hebben moeten uitbreiden en sinds een paar dagen een nieuwe blok in de haven hebben geopend. We zijn één van de eersten die er gebruik van mogen maken. We flansen een maaltijd in elkaar van de producten die we allemaal nog hebben om het weggooien te verminderen. Tijdens het kaarten drinken we onze laatste fles wijn die we in Schiphol hadden gekocht.

VRIJDAG 10 JUNI

De auto moeten we vandaag inleveren voor 13.30u en omdat we niet een idee hebben hoe lang we erover doen, vertrekken we vroeg en rijden goed door. Doordat we vroeg in Reykjavik zijn, kunnen Rogier en ik nog eens een kans wagen op het zoeken naar walvissen. Op dag twee gingen we op een boottocht en omdat we niets zagen, mochten we nog een keer. We vragen nog voor we op de boot stappen of de puffins ondertussen al gearriveerd zijn op het eilandje. 'Ja, ja, ze zijn er!' vertelde de gids. Het is niet dezelfde praatgrage mie, maar later zal blijken dat ze minstens even graag praat en dezelfde loze beloftes maakt. Weer geen enkele puffins gezien op het hele eiland speciaal voor hen. (maybe they are shy today, maybe we should sing a song for them, maybe... en blablabla maar door) Wel zien we een hele troep / bende / kudde (of hoe noem je zoiets) dolfijnen met zelfs een kleintje en we zien ook een minke whale (daar wordt hier trouwens nog op gejaagd) en je gelooft het nooit....twee papegaaiduikers vlak voor de boot. De boot zelf die zat vol Amerikanen die waren geland met een groot cruiseschip. Blijft toch een apart volk dat over het minst verbaasd is en totaal wereldvreemd is, maar hierover volgt binnen een paar dagen vast meer. We kopen nog een souvenir: een kerstbal in de vorm van een papegaaiduiker (ja, ik weet het, ik heb iets met die beesten) gemaakt van wol. We proberen op elke reis een kerstbal of iets dergelijks te kopen, dan kunnen we herinneringen aan onze reizen ophalen met kerst en zijn we zeker dat we de meest unieke en waarschijnlijk ook meest kitscherige kerstboom leertijden hebben. Stel je voor: een groene dennenboom met Nepalese maskertjes, Malinese en Senegalese kalebassen, Malinees engeltje uit oud ijzer, Tanzaniaans kerststalletje uit stro en een Indonenisch geschilderd ei aan een touwtje.

We doen eerst nog een drankje met z'n vieren in de Laundromat (kennen we nog van de vorige keer) en willen gaan eten bij Vegamot (volgens Wouter z'n app the place to be). Inderdaad, want het zit stampvol en er zijn nog een hoop wachtenden voor ons. Dan maar een andere tent, maar ook daar (ben de naam kwijt) was het eten prima. We gaan nog een pintje drinken bij Kaffibarinn omdat ik heb afgesproken met Thora. Zij werkt voor Nordic Visitor en is een agent van Sawadee. Ik had haar voor de reis gecontacteerd in verband met de eruptie van Grimsvotn. Ze was erg aardig en gaf ons uitgebreid informatie. We hadden afgesproken om elkaar te ontmoeten. Zo gezegd zo gedaan. Het wordt een gezellige avond en nemen net voor middernacht afscheid van Eveline en Wouter. Zij moeten morgen vroeger op om naar de luchthaven te gaan. Het was een geweldig verlof en hebben het met z'n vieren super naar onze zin gehad.

ZATERDAG 11 JUNI

We staan heel even om om 4.45u om onze vriendjes uit te zwaaien en kruipen dan nog terug voor anderhalf uur. Wij hadden de bus van 7.30u gereserveerd om ons naar de luchthaven te brengen. Zowel de bus als het vliegtuig waren laat, maar beide zijn wel vertrokken en dus vliegen we nu richting New York. We zitten weer geweldig in de comfort class en genieten nu van een mooi zicht over Groenland. We bereiden ons voor op de grote cultuurschok (en temperatuursverschil).

De verwelkoming was niet echt hartelijk te noemen: we hebben anderhalfuur moeten wachten om door de douane te komen. Terwijl US citizens minstens 6 beambte kregen om hun gegevens te controleren, moesten ongeveer 250 niet-Amerikanen wachten tot 2 (!!) douane beambtes klaar waren met het nemen van alle vingerafdrukken en irisscans. Schandalig! Daarna een lange metrorit naar Harlem. Yep, Harlem, want daar slapen wij. Rogier bleek tijdens onze reis in Ijsland niet meer zo overtuigd van onze keuze, maar toen hij het hotel zag (en het politiebureau aan de overkant van de straat) was hij weer helemaal overtuigd. Onze kamer is gigantisch. Blijkbaar hebben we een gehandicapten vriendelijk kamer, niet dat we er speciaal om gevraagd hebben, maar onze badkamer is gigantisch en dus zeggen we geen nee. Ik schat dat onze kamer ongeveer 35 m² groot is. Het bed is twee keer zo groot als het bed dat we thuis hebben en de televisie minstens 3 keer. We slapen in Aloft en dat is een onderdeel van Starwood Hotels. Dankzij een vriendinnetje krijgen we korting en dus kunnen wij hier heerlijk bijkomen in ons 4* hotel zonder compleet bankroet te zijn.

Rogier was niet meer te houden en dus zijn we na een verfrissende douche direct terug naar de metro gegaan en uitgestapt op Time Square. Je raadt nooit wie bijna de allereerste vent was wie we daar tegen het lijf lopen: ............Johnny de Mol. Hij liep daar samen met Irene Moors, althans dat zegt Rogier want die ken ik niet. We lopen een klein rondje en bekijken een gigantische speelgoedwinkel. Toen we vanochtend in de bus zaten naar de luchthaven begon een Amerikaan tegen Rogier te praten. Hij gaf hem de tip om naar 9th Avenue te gaan om te eten. Volgens hem betaalbaar en lekker. Via een app hadden we in die buurt (Hell's kitchen voor de kenners) nog een leuke Thai gevonden. Inderdaad, onze Ijslandse Amerikaanse vriend kreeg gelijk: erg lekker (net alsof we terug in Bangkok waren) en zeer betaalbaar (50 USD). We begonnen onze jetlag te voelen en besloten maar eens vroeg in bed te kruipen.

ZONDAG 12 JUNI

Rogier was vroeg wakker, ik iets later want had nog een film gekeken op ons megabeeldscherm (van Philips zowaar). Het weer was bewolkt en erg mistig. Rogier niet zo blij want dan kan hij geen goede foto's maken, dus wilde hij liever geen ferry nemen langs het Vrijheidsbeeld of een Brooklyn bridge oversteken (veel beter met blauwe lucht). Gelukkig is hier zoveel te zien dat er nog keuze genoeg is. We besloten te beginnen met een rondje Downtown (wall street, WTC memoriaal, Trinity church, City Hall, Battery Park). In de Lonely Planet staan leuke korte wandelingen voor elke buurt. Na deze wandeling en een broodje in City Hall¨Park besloten we de metro te nemen naar Coney Island. Dit ligt helemaal in het zuiden van Brooklyn en is aan de zee. Hier zijn veel amusementsparken en freakshows. Veel lokalen komen er naartoe op zondag en dus leek het ons wel de moeite. In de metro geraakte ik aan de praat met een Russische dame die al 20 jaar in New York woont. Ze snapte helemaal niets van ons, waarom zou je op dag 1 van je bezoek aan New York naar Coney Island willen gaan? Veel te gevaarlijk, niets te zien en veel te veel negers (haar woorden). Nee, als we dan toch naar daar moesten dan beter naar Brighton beach, want daar wonen de Russen en daar is het tenminste veilig. Volgens haar kan je er ook nog heerlijk eten. Toen ik haar vertelde dat we sliepen in Harlem, werd ze helemaal gek of vond ze dat misschien van mij. Hilarisch gesprek waaruit blijkt dat Amerikanen toch een ander slag volk zijn. Gelukkig wel ontzettend hulpvaardig. Je moet nog maar twee minuten op een metrokaart kijken of de eerste wil je al komen helpen. Maar ik wijk af, Coney Island en Brighton Beach, leuke boardwalk wandeling gemaakt. Bij Coney Island zie je heel veel Puerto Ricanen, terwijl de Russen echt wel in Brighton Beach wonen. De Puerto Ricanen hadden dit weekend ook een groot feestweekend met optochten op Fifth Avenue en feestjes overal. Rogier koopt nog een t-shirt in een Russische winkel en dan nemen we de metro naar Brooklyn Heights, een andere buurt in Brooklyn. Ook hier volgen we weer de LP wandeling en komen langs de Brooklyn Heights Promenade, een nieuw parkje met uitzicht op Manhattan, Dumbo en steken terug over op de Manhattan brug. Aan de andere kant van de brug komen we uit in Chinatown (ja, ja, in NY maak je heel snel een reis rond de wereld) en dankzij onze app komen we weer uit bij een leuk restaurantje met heerlijk Chinees eten voor superweinig geld.

Nu bekaf en tijd voor een dutje want morgen gaan we verder op verkenning.

MAANDAG 13 JUNI

Kim heeft vandaag even geen zin om te typen... dus vandaag moeten jullie het met mijn verslagje doen. Rond een uur of negen liepen we weer met veel zin en fris gewassen door ons buurtje richting de metro om rond een uur of 10 aan te komen bij het MOMA (Museum Of Modern Art). Net effe te vroeg want de boel ging pas om 10.30 open dus maar even in de museumwinkel rondgelopen en daar meteen de eerste aankoop van de dag gedaan (er zouden er deze dag nog veel meer volgen). Het museum hebben we voor het gemak maar apart bekeken. De voorkeur van Kim ging naar 5^e en 6^e verdiepingen (Picasso, Delvaux en nog een paar van die dode schilders), ik ging voor het restaurant en de tuin. (en de grafische en fotografie collectie).

Tijd voor 5th avenue. De koopgoot van New York hier is werkelijk alles te vinden van Prada tot The Gap en van Tiffany's tot de Apple winkel. Waar we voor t gemak maar zijn begonnen... gekkenhuis! Ongelofelijk druk en na navraag bij één van de verkopers bleek t eigenlijk gewoon een normale dag te zijn. Maar goed de iPod voor moeders is binnen. Nog wat winkels ingelopen waaronder eentje waarbij het personeel in zwemkleding rondliep.

Ondertussen een flinke honger gekregen en onze eerste hamburger gegeten bij de Prime Burger. Een leuke tent waar het personeel nu niet in hun zwembroek rondloopt maar in ietwat smoezelige witte jasjes met vlinderdas. En de hamburgers vers gemaakt en met op de achtergrond oude soulmuziek.

Na de hamburger 67 verdiepingen de hoogte in en een mooi uitzicht over New York vanaf de Rockefeller Tower.

In Soho nog schoenen en T-shirts ingeslagen en ergens in de buurt tussen al het hippe volk een hapje en een drankje gedaan om vervolgens vermoeid weer richting het hotel terug te gaan. De twee weken IJsland en de dagen met veel gewandel in New York beginnen langzaam hun tol te eisen... we zijn een beetje moe!

DINSDAG 14 JUNI

Gelukkig een blauwe lucht vandaag en dus kunnen we alle dingen doen waarbij Rogier veel wil fotograferen. We beginnen met een bootrit naar Staten Island (veel minder wind hier op de boot Eveline) om zo mooie foto's van het vrijheidsbeeld(je) te maken. Vervolgens terug te metro in (ja, die metro dat lukt aardig - zelfs express en local trains uit elkaar houden) richting Brooklyn om terug te lopen over de Brooklyn Bridge. De fietsers op de brug houden van ook spelletje: zoveel mogelijk toeristen de schrik aanjagen door met grote snelheid en belgerinkel langs te sjeezen (mijn favoriet spel op de Dam en Zeedijk). Na de brug direct weer de metro in (vol programma weer vandaag) om een wandeling te maken in Greenwich Village en West Village. Onderweg een heerlijk klein bakkerijtje gevonden met lekker broodjes. Doorgelopen via Meatpacking District (aan te raden buurt voor al wie nog gaat) over the high line (een oud, hoger gelegen treinspoor dat nu helemaal is aangeplant en 'verhipt' tot wandelpromenade. Na een korte regenstop nog even door naar een paar winkels op Sixth Avenue. Geloof het of niet, maar meestal is het Rogier die vraagt om te winkelen. Het werd ons toch iets te druk (de solden bij Victoria Secret zijn een hel). We nemen de metro terug naar 125th Street (onze halte) en gaan op zoek naar een portie soulfood. Je kan toch moeilijk 6 dagen logeren in Harlem zonder die buurt gezien en geproefd te hebben. Sylvia's restaurant staat erom bekend. Ze blijkt zelfs haar eigen sauzen in de supermarkt te hebben. Het was vettig maar erg lekker. Dat zal een extra groot hardlooprondje worden.