MAANDAG 16 MAART
Zondag is voor Rogier niet helemaal zo verlopen als in vorige blog beschreven. We hadden het nog maar net gepost of hij wou de badkamer voor zich alleen. We zullen het maar omschrijven als een detoxkuur en jullie de rest van de details besparen. Waarschijnlijk heeft hij iets verkeerd gegeten en het hoort jammer genoeg ook bij vakantie, toch? Gelukkig was hij maandag al een stuk beter en konden we toch richting Laos trekken. Wij gepakt en gezakt naar de grens (waar zijn de tuktuk-mannen als je ze nodig hebt) en waren vrij snel de rivier Mekong over. De Mekong vormt voor een groot gedeelte de grens tussen Laos en Thailand. Snel een visa on arrival halen en ondertussen de klok scherp in het oog houden, want om negen uur zou onze bus naar Luang Nam Tha gaan. Ondanks een vervelende reisbegeleider die kwam voorkruipen (zo vervelend!!), hebben we onze bus gehaald. Lokale bus vol Laotianen met hun zakken rijst en weet-ik-nog-wat-allemaal. Enfin, in Luang Nam Tha nog een bus genomen. We hadden besloten om niet te stoppen in LNT (volgens draaiboek Sawadee viel dat wat tegen), maar de bus te nemen naar Muang Sing. Mooie verhalen hadden we erover gehoord. Vrij laat aangekomen en het eerste het beste guesthouse genomen. Onze eerste Lao-maaltijd tot ons genomen (Lao-bier zouden we morgen wel testen, want Rogier wou zijn maag nog laten rusten). Eerste Lao-maaltijd smaakte goed en was zeer goedkoop (3 euro voor ons beiden), maar dat guesthouse staat onderaan de lijst.

DINSDAG 17 MAART
Muang Sing ligt zeer noordelijk, bijna aan de grens met China en dat kan je erg goed zien. Allemaal Chinese restaurants, Chinese brommertjes, Chinese koekjes, Chinese -vrachtwagens en ga zo maar door. Muang Sing was (is) één van de belangrijkste doorvoerplaatsen van de opium. Het ligt midden in de gouden driehoek (Opium driehoek van Laos, Burma en Thailand). Thailand wil niets meer met opium te maken te hebben, maar de andere twee landen zijn niet zo welvarend en houden zich nog vast aan opium. Lokale boeren hebben allemaal graag een schotelantenne en die valt met rijst niet te verdienen. Het was een stoffig dorpje met veel Akha en Hmong mensen (lokale volken). Het leuke was dat ze daar echt zo rondliepen (tenzij ze net van een toeristendorp kwamen, maar daar twijfelen we aan). Ze kwamen je wel af en toe vragen om wat te kopen (zie onze nieuwe prijs) en daarna kwam de vraag of je opium wou roken. Hier zouden we een wandeling in het bos gaan maken met bezoek aan zo'n dorpjes, helaas was het mijn beurt om ziek te worden. Wilden we eerst nog mountainbikes gaan huren om zo de streek te gaan verkennen, maar gesloten wegens lunchtime (om 11.00u?). Gelukkig want kort daarna begon de detoxkuur van Kim. We besloten om de volgende dag toch te vertrekken. Heel veel hebben we hier dus niet gedaan, maar wilden er toch niet blijven wegens de veel stof (geen asfaltwegen), nog steeds die nevel (waar is de zon?) en een constante boskap. Vooral die boskap is ontzettend erg, blijkbaar zijn het vooral de Chinezen die hier de bomen weghalen en suikerriet in de plaats zetten. Ze halen dus eerst die eeuwenoude bomen weg om daarna de boel in de fik te steken en achteraf er suikerriet op te planten. Is dus niet echt bevorderlijk voor de schoonheid van het landschap, maar denk dat mensen zich hier meer zorgen maken over wat te eten.

WOENSDAG 18 MAART
We stonden als eerste klaar (was weer helemaal genezen) om onze plaatsen te reserveren in de bus. Je doet hier hetzelfde met je busplaatsen als de Duitsers met zwembadzetels bij hun hotel. Terug naar Luang Nam Tha. Gelukkig is niet overal het bos gekapt en blijft deze weg een mooie ervaring. We gaan proberen zo ver mogelijk te geraken en liefst in Nong Khiaw. Dus in LNT even van busstation wisselen en hup op de volgende bus naar Oudomxai. Nog even over de Chinezen. Die dumpen hier niet alleen hun spullen, maar ook hun manieren. Laotianen spugen overal, jong en oud. Ze roken zelfs in de bus. In de bus naar LNT ontmoetten we 4 toeristen met dezelfde plannen als ons. Dat kwam mooi uit want in Oudomxai waar niet te beleven valt, vertrok er geen bus meer naar Nong Khiaw, mits een kleine toegift (halve euro per persoon) was de buschauffeur alsnog bereid om speciaal voor ons naar Nong Khiaw te rijden. Gelukkig!! In totaal 10 uur op de bus gezeten. 's Avonds nog met onze nieuwe vrienden Mark en Nico gegeten. Onze italiaanse vrienden (Enrico en Donatella) zaten wat verderop. We zullen samen met hun een boot nemen naar Luang Prabang overmorgen. Je moet namelijk 8 à 10 mensen hebben. Na het eten nog kennisgemaakt met bucketbar Jim. Rogier vertelt jullie daar wel meer over want dat is toch een verhaal apart.

DONDERDAG 19 MAART
Annemie & Paul en alle anderen die nog van plan zijn naar Laos te gaan, stop zeker in Nong Khiaw. Gisteren wisten we nog niet wat voor uitzicht onze bungalow had. Vandaag kunnen we alleen maar WAUW zeggen. Het is hier ontzettend mooi, zelfs met de nevel (we geraken er niet vanaf). Onze favoriete plaats tot dusver!! De Spanjaarden (euhm, Catalanen) vertelden ons over een dorpje een uurtje varen verderop, Mong Noy. Met z'n zessen hebben we een bootje gehuurd en zijn we er naartoe geweest. We hebben het dorpje en de grot verkend. Helemaal lyrisch worden we ervan. Kortom we vonden het schitterend en hebben ons kostelijk geamuseerd. 's Avonds nog zwaar in het Laobier gevlogen met Marc en Nico. Het restaurant vroeg of we morgen weer kwamen. Dat zegt genoeg toch?

VRIJDAG 20 MAART
Geen bussen vandaag, maar wel een mooie boottocht naar Luang Prabang. Schijnt de mooiste boottocht te zijn in Laos. Gelukkig hadden we dit al afgesproken met de andere vier, want er kwam niemand anders opdagen. Stug onderhandelen, maar uiteindelijk toch nog een mooie prijs bedongen. De boottocht was inderdaad schitterend. Kleine vissersdorpjes aan de oever, jongens met duikbrillen die vissen met of zonder speer, goudzoekers en overal karstgebergte met zelfs bomen. Natuurlijk was er weer af en toe een hele zone afgebrand, maar we worden het gewoon. Omdat de boot voor ons alleen was, konden we stoppen aan de Pak Ou grotten. Twee grotten met veel boeddhabeelden, beeldjes eigenlijk. Niets speciaal, maar we kwamen er langs en waren blij dat we onze benen eens konden strekken. We hebben genoten van de boottocht (zes uur) en nu zijn we klaaar om Luang Prabang te verkennen. Maar dat is voor volgende week !

WIST JE DAT
Laotianen wel van een fikkie houden
6 uur in een boot zitten delen van je kont totaal gevoelloos maakt
We helemaal niet het gevoel hebben dat we al bijna een maand weg zijn
In het donker over bergweggetjes scheuren misschien niet zo slim is
Rogier wel trek heeft in een witte boterham met pindakaas en een koud glas melk
We niet weten of de krediet crisis al afgelopen is

PRIJSVRAAG
Onze prijs voor deze week is een handgemaakt tasje door de Akha, gemaakt van natuurlijke producten. Een echt hebbedingetje!! Maar voor al dat moois moet je eerst een vraag beantwoorden: Welke rivier vormt voor een stuk de grens tussen Laos en Thailand?? Ja, ja, we moeten even checken of jullie wel goed lezen. De tweede die het juiste antwoord post, wint!!

MEDEDELING

Jeroen aka Casper en Miranda geniet van jullie vakantie in Jordanië en mocht je Ibrahim zien, doen hem vele groeten.