ZONDAG 17 MEI

Luie zondag gehad. Foto's geupload en een poging gedaan om naar 'The kiterunner' te kijken. Helaas moesten we uitchecken dus zullen we een andere keer moeten verder kijken. Gelunched bij de Indiër (Rogier is helemaal into Indisch sinds Singapore) en daarna met een taxi naar Sepilok. Daar is het Oerang Oetan opvangcentrum. Hier vangen ze Oerang Oetans op die door hun moeder in de steek gelaten zijn. Tijdens een film zie je hoe de opvangers omgaan met de kleine aapjes. Ze worden behandeld net als kleine kinderen. Om 10u en 15u krijgen ze eten op sommige platformen. Maar die beesten worden vrijgelaten in de natuur, dus ze hoeven niet te komen eten. Het is dus ook niet zeker of je wel Oerang oetans ziet. En ja hoor, wij hadden weer geluk. We zagen ze niet alleen, eentje kwam wel heel erg dichtbij. We bleven ook tot laatst en toen we nog maar met een man of zes waren, kwam ze nog terug. Ze hebben ons daar echt moeten buitensmijten. Slapen doen we vlak naast het centrum in het Sepilok Jungle Resort. Deze plaats heeft een zwembad en een ongelooflijk mooie tuin met verschillende palmen, veel vogels en vijvertjes. Er zijn minder leuke plaatsen.

MAANDAG 18 MEI

De hele nacht heeft het geregend en ook in de ochtend regende het nog. Zo hard dat we besloten om Uncle Tan te bellen en vragen of we onze jungletrekking konden verplaatsen. No worries, no problem! Zalig niemand die moeilijk doet of er toch nog een paar ringgits probeert uit te halen. Vandaag dus vrije dag en we willen toch iets doen. We nemen een taxi naar Labuk Bay centrum. Het was ons gisteren zo goed bevallen dat we vandaag een ander centrum bezoeken. Ok toegegeven, het is niet helemaal wild, maar je kan ze wel mooi fotograferen en bekijken. Ze zitten ook niet opgesloten dus als ze geen honger hebben zullen ze zeker niet komen. Bij Labuk Bay draait het voornamelijk om de proboscis monkey oftewel de neusaap en ook wel de Dutchman genoemd. Er zijn vier verschillende voedertijden om twee verschillende platformen. De eerste hebben we gemist, maar we komen net op tijd voor de tweede voedertijd. We zien de hornbillvogel en de silverleaf monkey van heel dichtbij. De proboscis monkey blijft wat verder weg. Jammer dat die lastminute Chinezen weer een berg lawaai bijhebben. Lunchen moeten we in Nepah Lodge en dat is geen vervelende plaats. Gelegen in een mangrove met mooie chalets zal het waarschijnlijk wel boven ons budget zijn. Na het eten zien we nog twee monitorlizards. Om 14.30u is het tijd voor de volgende feeding. Deze is op het andere platform meer de jungle in. Hier komen de proboscis monkeys heel dichtbij en kunnen we mooie foto's maken van het dominante mannetje met extreem grote neus. We besluiten om terug te gaan en niet meer te wachten op de volgende feeding. Lopen nog een beetje door de tuin bij ons resort en genieten na.

DINSDAG 19 MEI

Vandaag wel naar Uncle Tan. We doen het rustig aan in de voormiddag. Om half één worden we opgehaald door Uncle Tan. Na een briefing, lekkere lunch en nog een uurtje wachten, vertrekken we eindelijk richting jungle. Na 30 kilometer slaan we de verharde weg af en rijden we door palmolieplantages. Dat het hier de voobije dagen goed geregend heeft, is duidelijk merkbaar. Er moesten namelijk ook vier mensen uit het busje naar een 4X4. Na een wilde rit komen we aan bij een jetty die onder water staat. Na een kort boottochtje met een nog kortere riviersafari komen we aan bij onze 'lodge'. Tijdens de korte riviercruise zien we wel meteen de neusapen en long-tailed makaken. Die 'lodge' stelt niet zo héél veel voor. Met z'n zessen slaap je in een open hok waar drie dubbele matrassen op de grond liggen met een klamboenet. De toiletten en 'douches' (een blauwe ton gevuld met bruin rivierwater) bevinden zich helemaal achteraan. Je geraakt er door over een verhoogd houten paadje te lopen. 's Avonds begint het weer te regenen, maar onze hele groep gaat toch op nachtriviercruise. En gelukkig maar, want we zien twee civetkatten, een kleine krokodil, slapende apen (verschillende soorten) en een ijsvogeltje. Geslaagde safari! Onze groep bestaat uit 8 mensen (4 Britten, 1 Tsjech en nog 1 Nederlander en wij dan). Kleine groepje want de groep voor ons en na ons bestaat telkens uit ongeveer 17 mensen.

WOENSDAG 20 MEI

Om zes uur worden we gewekt voor onze ochtendsafari. Rogier heeft vreselijk geslapen. Blijkbaar heeft iemand het hele kampement bijeen gesnurkt, zo erg dat je zelfs de junglegeluiden niet meer hoorden en zijn oordoppen niet hielpen. Die van mij hebben wel geholpen want ik heb niets gehoord en zalig geslapen. De ochtendboottocht doet alle ellende snel vergeten, want we zien vrij snel de pied hornbill en gibbons. De gebruikelijke makaken en silverleaf monkeys zien we ook weer, maar die zijn de vermelding eigenlijk niet meer waard want die zitten overal (ja, ja, we worden verwend, we weten het). We zien ook de black hornbill en de oriental darter (dit zijn alletwee vogelsoorten). En ineens waren ze daar ... met z'n drieën in een boom, rustig te eten ... de oerang-oetans in het wild. En het kon niet op want even later zagen we er nog een met een babytje héél dichtbij. Daarna nog een stel gibbons gezien. Ook leuke apen trouwens. Net als de oerang-oetans gebruiken zij enkel hun armen om mee te 'swingen' en zo van boom te veranderen. Na het ontbijt en het vertrek van de vorige groep is het weer tijd om de jungle in te gaan. De gidsen raden ons aan om hun rubberen laarzen te gebruiken. Helaas hebben de twee mannelijke Britten te grote voeten en moeten hun eigen schoenen aan. De jungletrekking was inderdaad erg modderig. Rogier leefde zich helemaal uit in de modder (leek net of ik me broer vroeger bezig zag). Helaas niet veel beesten gespot, wel een of ander grappig insect met een hoorn (ben de naam kwijt), viel ons wat tegen. De lunch - die dus enkel voor ons achten was, want vorige groep was weg en nieuwe groep komt pas 's avonds aan - was lekker en veel in tegenstelling tot gisteren. Pas om vijf uur werden we weer verwacht voor een volgende boottocht. Tijd genoeg voor een lange siësta waarbij ik weer onmiddellijk in slaap val en Rogier een boek wil uitlezen. Ja, ik heb nog steeds geen moeite met slapen. Op het einde van de siësta valt Rogier ook nog even in slaap. De namiddagtocht is niet héél spectaculair. We zien nog veel neusapen, andere apen (je weet wel, die apen die we niet meer gingen vermelden) en hornbillvogels. Het weer ziet er ondertussen heel dreigend uit. Na het diner valt het water dan ook weer met bakken uit de lucht. Maar toch gaat weer iedereen mee op nachtwandeling. De nachtwandeling is op het kampterrein. Doordat het nog een beetje regent, zien we heel veel kikkertjes. We zien ook nog duizendpoten, honderdpoten, een vogeltje verstopt in een kleine holletje in de tak, een ijsvogel gespot door Rogier en een gigantische rat (ik haat die beesten). Terwijl de gids ons een kikker aanwijst, komt Jordy (de andere Nederlander) erbij staan en wist helemaal niet naar wat wij keken. Toen zag hij ineens een megagrote slang en dacht dat wij daarnaar keken. Dus zegt hij doodleuk iets in de trant van: woow, die is wel echt groot. Eindelijk krijgt de gids dan ook die slang in het vizier en springt zowaar een boom in. Daar sta je dan in de jungle met een gids die er vandoor gaat. Het gaf mij niet zo héél veel vertrouwen. Toen de gids erweer was, vroeg iemand of die slang giftig was. Hij bleek maar een klein beetje giftig te zijn. Aha, maar ondertussen kwam dat beest steeds dichterbij, hij zwom op het water. Voor de kenner: het was een mangroveslang. Onze gids zag hem maar 1 keer in de maand gemiddeld. Hij was er helemaal wild van, maar ook een beetje bang, want hij liep steeds weg als ie dichter kwam. De mannen van de groep vonden het allemaal megastoer. Amy en ik vonden het wat minder. Meestal heb ik niet zoveel schrik van beesten, maar met een gids die het op een lopen zet, voelde ik me net wat minder veilig. Ondertussen begon het ook steeds meer te regenen. Na nog een paar keer de verkeerde kant te zijn opgelopen (zou onze gids de weg niet meer weten??), kwamen we uiteindelijk kletsnat in het kampement terug aan. De mannen moesten allemaal nog aan het bier om hun eigen stoere beleving van de slang nog na te vertellen. De nieuwe groep had niet zoveel gezien tijdens hun nachtelijke boottocht want het regende te hard.

DONDERDAG 21 MEI

Om 6 uur werden we weer gewekt. Deze nacht heeft zelfs Rogier als een babytje geslapen. Het had die nacht nog flink geregend want de houten walkway staat voor een gedeelte onderwater. Het gewicht van de mensen doet het nog verder zakken. De ochtendsafari is eigenlijk niet meer voor ons, maar we mogen toch nog een keer mee. Helaas, gaan we dit keer niet stroomafwaarts naar de oerang-oetans maar stroomopwaarts. Maar we mogen niet klagen want dit is een extraatje. We zien weer veel apen en twee mooie ijsvogeltjes van dichtbij. Om tien uur is het tijd om afscheid te nemen en terug te keren naar de bewoonde wereld. We hadden 's ochtends naar Mayfair hotel gebeld en de onvriendelijke Chinees had nog een kamer voor ons. Gelukkig! Dus jullie kunnen al raden hoe wij de rest van de dag hebben doorgebracht: jaja, eerst een warme (helaas was hij dit keer niet zo warm) douche, daarna dvd 'No country for old men', gegeten aan de waterkant en afgesloten met 'The kiterunner'.

VRIJDAG 22 MEI

It's turtle time!! We slaan onze bagage op bij de nog steeds onvriendelijke Chinees en geven onze was af. Om negen uur staan we bij de boot die ons naar Pulau Selingan oftewel Turtle island zal brengen. Turtle islands marine park telt drie eilanden, waarvan alleen Selingan door toeristen te bezoeken is. Omdat schildpadden zich enkel 's nachts laten zien, moet je er ook overnachten. Er zijn 50 bedden voor toeristen, dus da's nog lekker kleinschalig. Wij waren maar met 31 want chalet C werd verbouwd. De hele dag kan je lekker snorkelen of op het strand liggen. Het strand hier zit trouwens vol met diepe kuilen. Die kuilen komen er omdat de moederschildpad een grote kuil graaft voor haar eieren. We zien veel verschillende soorten vissen en balen omdat we Rogier zijn visjesboek in Sandakan vergeten zijn.

Om 19 u is er een filmpje over de schildpadden (Maleisiërs zijn gek van promofilmpjes) en het project. Kort samengevat: wanneer de moeder aan land komt om eitjes te leggen (gemiddeld 80 eieren per keer) halen de rangers die onmiddellijk weg. De eieren worden in een bewaakt hok begraven en na twee maanden komen ze uit. De kleine schildpadden worden dan 's nachts los gelaten op het strand omdat er dan minder vijanden zijn. Slechts 3 procent van de kleine schildpadden zal overleven. Na het buffetdiner moesten we wachten in het restaurant tot de ranger ons kwam roepen. Om 21 u was het eindelijk turtletime! We mochten met z'n allen mee naar het strand. We zagen hoe de moeder haar eitjes legde in het zand (97 eitjes om precies te zijn). Daar volgden we de ranger naar de hatchery (waar de eitjes bewaakt werden tot ze uitkomen). Hij begroef daar de eitjes opnieuw. Tot slot gingen we meekijken hoe 30 schildpadjes werden vrijgelaten. Helaas waren niet allle schildpadden niet even slim en gingen velen de verkeerde kant op (terug het strand op). Gelukkig waren Rogier en Kim daar om ze een handje te helpen. Het was helemaal geweldig. Het park zorgde er goed voor dat de schildpadden niet veel hinder hebben van de toeristen en wij toch een goed beeld krijgen van het project. Het koste wat geld, maar het was het waard en het wordt vast goed besteed.

ZATERDAG 23 MEI

We moesten weer vroeg op want ontbijt was om half zeven en om zeven uur ging de boot. We liepen nog snel een stukje over het strand en vonden nog een klein schildpadje. Het beestje was helemaal de verkeerde kant opgelopen, gelukkig waren wij erweer om hem te helpen. Helaas hadden we de airco te koud staan op onze kamer en waren onze camera's beslagen, dus hebben we hier geen foto's van. Balen! Ach, het staat op onze eigenste harde schijf. Onderweg naar Sandakan kreeg onze boot nog panne. Gelukkig had hij twee motoren dus we zijn er toch nog geraakt. We nemen afscheid van een koppel Nederlandse Zwitsers die ook op het eiland waren en gaan richting Mayfair hotel om onze spullen op te halen. De Chinese eigenaar was nog steeds onvriendelijk, maar onze was was prima gedaan. De rest van de dag brengen we door in de bus of op de bushalte wachten tot de bus vol is. We ontmoeten onderweg een stel Canadezen die blijkbaar ook op turtle island waren. Zij hadden de bus gemist en kwamen een uurtje later ook in Lahad Datu aan, waar wij moesten wachten op meer passagiers.

Samen met hen gaan we op zoek naar accomodatie in Semporna. Wij besluiten in de eerste de beste lodge te blijven, zij zoeken nog verder. Wij blijven hier tenslotte maar 1 nacht. Morgen vertrekken we naar Mabul, onze laatste stop!!

ZONDAG 24 MEI

Heb begon allemaal niet zo goed. In het kantoor van Borneo Divers in Semporna wisten ze niets af van onze komst. Na wat zoeken in hun mailbox bleek er toch een Rogier Haak in te staan. Na een boottocht met een stoere motorboot (400 pk) kwamen we aan op Mabul. Door de slechte reviews die we gelezen hadden op internet, had ik niet zo'n goede verwachtingen. Maar niets was minder waar. Ik weet niet waar die mensen van die reviews hebben gezeten, maar wij hebben twee dagen in paradijs doorgebracht. Het onthaal was vriendelijk. We kregen onmiddellijk een rondleiding: hier is bar nummer 1 (beachbar), hier is het zwembad met bar (natuurlijk!!) en het restaurant met gratis internet en sateliettv, nog een bar, bibliotheek en noem maar op. Terwijl wij genoten van een sapje werden onze smerige backpacks naar onze hut gedragen. Die kamer was er één uit de boekjes. Alles erop en eraan. Na de lunch mochten we al onmiddellijk gaan duiken. Twee duiken stonden er nog op het programma voor vandaag. We zijn op Mabul gebleven en hebben gedoken op Ray point (maar geen rog gezien) en Paradise (dat is hun huisrif). Mabul en Kapalai (twee eilanden) zijn bekend voor hun macroduiken. Het kleine grut met andere woorden: kleine felgekleurde garnaaltjes, naaktslakken, zeepaardjes en ga zo maar door. Natuurlijk hebben ze ook grotere vissen en schildpadden, maar daar is Sipadan bekend voor. We hebben genoten van onze eerste twee duiken en heel veel gezien. Ik ga hier niet alle namen opschrijven, wie het wil weten, mailt ons maar. Na een biertje in de beachbar en een mooie zonsondergang zijn we richting restaurant gegaan om te genieten van een heerlijk buffetdiner. Eén opmerking: er werd geen vis geserveerd, raar toch, als je zo uit het water kan halen.

MAANDAG 25 MEI

Zalig geslapen in het beste bed tijdens de hele reis (misschien dat Le Meridien in Bangkok nog beter wordt, maar voorlopig op nummer 1). We moesten er wel vroeg uit, want vandaag staan er maar liefst vier (!) duiken op Sipadan op het programma. Sipadan is een duikplaats die in de top 10 staat. Vele mensen hebben dit al maanden van tevoren geboekt om hun permit te krijgen. Per dag mogen er slechts 120 mensen duiken. Wij hebben weer keiveel geluk omdat we het pas hebben geboekt op 13 mei of zo en we hebben een permit. Woehoe!! De duiken waren fenomenaal. Bij de ene duik lijkt het op je net in de film van 'Finding Nemo' zit, bij de andere zit je tussen honderden barracuda's en bij de volgende hebben ze je gedropt in het mooiste aquarium. Ah ja, en overal haaien en schildpadden. Zo erg, dat je op een gegeven moment geen of minder aandacht aan schenkt. En we hadden zelfs nog meer geluk want op onze boot zaten vier snorkellers. Ons duikgroepje was Emily divemaster, Thomas een Slovaakse IT'er die in Kuala Lumpur woont en weekendtripjes maakt en wij. Alle groepen bestaan uit 7 tot 10 mensen en wij zijn lekker met z'n viertjes. Thomas heeft trouwens een camera die onderwater kan en maakt heel veel foto's. Een memorabele dag was het! En die wordt natuurlijk weer afgesloten met een biertje in de beachbar en helaas weer geen vis op het avondmenu.

DINSDAG 26 MEI

We hadden nog gevraagd hoeveel het kost om een nacht langer te blijven als niet duiker (we moeten morgen vliegen), maar dat was toch net iets teveel. Deze twee dagen kostte trouwens evenveel als drie weken Laos. Dus toch maar besloten om onze laatste nacht in Maleisië in Tawau door te brengen. Maar eens nog een laatste duik: we vroegen of we naar Kapalai mochten en ja hoor, geen probleem. Thomas moest vandaag vliegen dus die ging mee snorkelen. Vandaag was het dus enkel ons en de divemaster. We gingen voor de megagigantischgrote (volgens een Frans-Engels stel) grouper, maar helaas alleen de medium grouper gezien (die was ook al schrikbarend groot) en veel kleinere visjes. Om 11 uur was het tijd om afscheid te nemen. Rogier wil helemaal nog niet en overweegt heel even om ook hier divemaster te worden.

Nu zitten we in Tawau. We willen niet meer in de backpackerlodges en nemen een iets duurder hotelletje. Kwestie van de schok niet te groot te maken. We doen helemaal niet nuttigs meer in de namiddag. Het Maleisische afscheidsdiner is natuurlijk op een seafoodcenter met een heerlijk visje voor Rogier en kleine kreeftjes voor Kim.

WOENSDAG 27 MEI

Niets noemenswaardigs gebeurd vandaag. De hele dag op luchthavens doorgebracht. Van Tawau via Kuala Lumpur naar Bangkok. Het moment suprême was het inchecken in ons hotel. Deze nacht hadden we namelijk thuis al geboekt. Via Miranda, een vriendin van mij, die werkt voor een grote hotelketen hebben we een een nachtje geboekt in Le Meridien, maar dan wel de allernieuwste en hipste van de keten. Tja, wat zullen we zeggen: fantastisch!! Wel een leuke manier om onze reis af te sluiten: regendouche, ligbad, boxspring, flatscreen en noem maar op en dat allemaal in een modern design. Rogier somt de ene ontwerper na de andere op. Helaas moeten we de kamer nog even verlaten. We moeten nog eten en nog souvenirs kopen op de Suan Luam nightmarket. Veel souvenirs vinden we niet alleen voor mijn toekomstig schoonzusje en euhm ... een nieuwe tas voor Kim maar met goedkeuring van Rogier want hij is knaloranje. Na een pad thai met fruitshake op straat (!) keren wij terug naar ons hotel voor een heerlijke nachtrust.

DONDERDAG 28 MEI

Zalig hebben we geslapen alleen was Rogier al om 7 u op om van onze kamer te genieten en van de laatste dag Azië. Nooit gedacht dat het zo snel zou gaan maar het zit erop. Vanavond vliegen we naar huis en morgen zitten we weer in de Benelux. Rogier wil nog helemaal niet naar huis en droomt van Indonesië of teruggaan naar Sipadan om nog meer te duiken. Ik zelf wil wel eerst even naar huis kijken of iedereen in orde is

Wat staat er nog op ons programma: genieten van onze kamer tot we moeten uitchecken, winkelen, lunchen met Marloes (kwamen we veel tegen in Noord-Thailand en Laos),veel fruitsapjes drinken en nog veel meer winkelen.

Bedankt voor al jullie lieve reacties! Hopelijk hebben jullie ook een beetje meekunnen genieten. Er komt nog een laatste verhaal als we thuis zijn met de laatste wistjedatjes, facts and figures en hoe onze thuiskomst ons bevallen is.

En terwijl jullie dit lezen, vliegen wij weer naar huis....