Wij zijn er weer klaar voor.....nu het luchtruim nog

Hoi hoi,

Luchthaven Schiphol is voorlopig gesloten. Hopelijk gaan ze terug open en dan vliegen we om 15u.

Hoe dan ook onze vakantie is begonnen!

liefs

Rogier en Kim

Wij zijn er weer klaar voor

Hoi hoi,

17 mei vertrekken we weer! Dit keer helaas maar voor 1 maand, maar we hebben er een ontzettende zin in. We gaan naar de Kleine Sunda Eilanden (Indonesië). Mocht iemand nog tips hebben, laat maar komen.

Wat zeker al op ons to do-lijstje staat:

- beklimming van de Rinjani (dit is een krater: da's dus naar boven, naar beneden, weer naar boven en dan weer naar beneden) Tja, elk jaar wat zwaarder.

- duiken op de gili's en bij Labuanbajo

- Perama-boottocht bij Rinca of Komodo om de dragons te zien

- genieten van elkaar (zonder echt bang te zijn voor een rood licht)

- relaxen bij Ubud op Bali

- Borubodur op Java

Wij zouden het leuk vinden als jullie ons weer net zo enthousiast volgen als vorig jaar.

Liefs,

Rogier en Kim

Welkom in de zoo van Sabah

ZONDAG 17 MEI

Luie zondag gehad. Foto's geupload en een poging gedaan om naar 'The kiterunner' te kijken. Helaas moesten we uitchecken dus zullen we een andere keer moeten verder kijken. Gelunched bij de Indiër (Rogier is helemaal into Indisch sinds Singapore) en daarna met een taxi naar Sepilok. Daar is het Oerang Oetan opvangcentrum. Hier vangen ze Oerang Oetans op die door hun moeder in de steek gelaten zijn. Tijdens een film zie je hoe de opvangers omgaan met de kleine aapjes. Ze worden behandeld net als kleine kinderen. Om 10u en 15u krijgen ze eten op sommige platformen. Maar die beesten worden vrijgelaten in de natuur, dus ze hoeven niet te komen eten. Het is dus ook niet zeker of je wel Oerang oetans ziet. En ja hoor, wij hadden weer geluk. We zagen ze niet alleen, eentje kwam wel heel erg dichtbij. We bleven ook tot laatst en toen we nog maar met een man of zes waren, kwam ze nog terug. Ze hebben ons daar echt moeten buitensmijten. Slapen doen we vlak naast het centrum in het Sepilok Jungle Resort. Deze plaats heeft een zwembad en een ongelooflijk mooie tuin met verschillende palmen, veel vogels en vijvertjes. Er zijn minder leuke plaatsen.

MAANDAG 18 MEI

De hele nacht heeft het geregend en ook in de ochtend regende het nog. Zo hard dat we besloten om Uncle Tan te bellen en vragen of we onze jungletrekking konden verplaatsen. No worries, no problem! Zalig niemand die moeilijk doet of er toch nog een paar ringgits probeert uit te halen. Vandaag dus vrije dag en we willen toch iets doen. We nemen een taxi naar Labuk Bay centrum. Het was ons gisteren zo goed bevallen dat we vandaag een ander centrum bezoeken. Ok toegegeven, het is niet helemaal wild, maar je kan ze wel mooi fotograferen en bekijken. Ze zitten ook niet opgesloten dus als ze geen honger hebben zullen ze zeker niet komen. Bij Labuk Bay draait het voornamelijk om de proboscis monkey oftewel de neusaap en ook wel de Dutchman genoemd. Er zijn vier verschillende voedertijden om twee verschillende platformen. De eerste hebben we gemist, maar we komen net op tijd voor de tweede voedertijd. We zien de hornbillvogel en de silverleaf monkey van heel dichtbij. De proboscis monkey blijft wat verder weg. Jammer dat die lastminute Chinezen weer een berg lawaai bijhebben. Lunchen moeten we in Nepah Lodge en dat is geen vervelende plaats. Gelegen in een mangrove met mooie chalets zal het waarschijnlijk wel boven ons budget zijn. Na het eten zien we nog twee monitorlizards. Om 14.30u is het tijd voor de volgende feeding. Deze is op het andere platform meer de jungle in. Hier komen de proboscis monkeys heel dichtbij en kunnen we mooie foto's maken van het dominante mannetje met extreem grote neus. We besluiten om terug te gaan en niet meer te wachten op de volgende feeding. Lopen nog een beetje door de tuin bij ons resort en genieten na.

DINSDAG 19 MEI

Vandaag wel naar Uncle Tan. We doen het rustig aan in de voormiddag. Om half één worden we opgehaald door Uncle Tan. Na een briefing, lekkere lunch en nog een uurtje wachten, vertrekken we eindelijk richting jungle. Na 30 kilometer slaan we de verharde weg af en rijden we door palmolieplantages. Dat het hier de voobije dagen goed geregend heeft, is duidelijk merkbaar. Er moesten namelijk ook vier mensen uit het busje naar een 4X4. Na een wilde rit komen we aan bij een jetty die onder water staat. Na een kort boottochtje met een nog kortere riviersafari komen we aan bij onze 'lodge'. Tijdens de korte riviercruise zien we wel meteen de neusapen en long-tailed makaken. Die 'lodge' stelt niet zo héél veel voor. Met z'n zessen slaap je in een open hok waar drie dubbele matrassen op de grond liggen met een klamboenet. De toiletten en 'douches' (een blauwe ton gevuld met bruin rivierwater) bevinden zich helemaal achteraan. Je geraakt er door over een verhoogd houten paadje te lopen. 's Avonds begint het weer te regenen, maar onze hele groep gaat toch op nachtriviercruise. En gelukkig maar, want we zien twee civetkatten, een kleine krokodil, slapende apen (verschillende soorten) en een ijsvogeltje. Geslaagde safari! Onze groep bestaat uit 8 mensen (4 Britten, 1 Tsjech en nog 1 Nederlander en wij dan). Kleine groepje want de groep voor ons en na ons bestaat telkens uit ongeveer 17 mensen.

WOENSDAG 20 MEI

Om zes uur worden we gewekt voor onze ochtendsafari. Rogier heeft vreselijk geslapen. Blijkbaar heeft iemand het hele kampement bijeen gesnurkt, zo erg dat je zelfs de junglegeluiden niet meer hoorden en zijn oordoppen niet hielpen. Die van mij hebben wel geholpen want ik heb niets gehoord en zalig geslapen. De ochtendboottocht doet alle ellende snel vergeten, want we zien vrij snel de pied hornbill en gibbons. De gebruikelijke makaken en silverleaf monkeys zien we ook weer, maar die zijn de vermelding eigenlijk niet meer waard want die zitten overal (ja, ja, we worden verwend, we weten het). We zien ook de black hornbill en de oriental darter (dit zijn alletwee vogelsoorten). En ineens waren ze daar ... met z'n drieën in een boom, rustig te eten ... de oerang-oetans in het wild. En het kon niet op want even later zagen we er nog een met een babytje héél dichtbij. Daarna nog een stel gibbons gezien. Ook leuke apen trouwens. Net als de oerang-oetans gebruiken zij enkel hun armen om mee te 'swingen' en zo van boom te veranderen. Na het ontbijt en het vertrek van de vorige groep is het weer tijd om de jungle in te gaan. De gidsen raden ons aan om hun rubberen laarzen te gebruiken. Helaas hebben de twee mannelijke Britten te grote voeten en moeten hun eigen schoenen aan. De jungletrekking was inderdaad erg modderig. Rogier leefde zich helemaal uit in de modder (leek net of ik me broer vroeger bezig zag). Helaas niet veel beesten gespot, wel een of ander grappig insect met een hoorn (ben de naam kwijt), viel ons wat tegen. De lunch - die dus enkel voor ons achten was, want vorige groep was weg en nieuwe groep komt pas 's avonds aan - was lekker en veel in tegenstelling tot gisteren. Pas om vijf uur werden we weer verwacht voor een volgende boottocht. Tijd genoeg voor een lange siësta waarbij ik weer onmiddellijk in slaap val en Rogier een boek wil uitlezen. Ja, ik heb nog steeds geen moeite met slapen. Op het einde van de siësta valt Rogier ook nog even in slaap. De namiddagtocht is niet héél spectaculair. We zien nog veel neusapen, andere apen (je weet wel, die apen die we niet meer gingen vermelden) en hornbillvogels. Het weer ziet er ondertussen heel dreigend uit. Na het diner valt het water dan ook weer met bakken uit de lucht. Maar toch gaat weer iedereen mee op nachtwandeling. De nachtwandeling is op het kampterrein. Doordat het nog een beetje regent, zien we heel veel kikkertjes. We zien ook nog duizendpoten, honderdpoten, een vogeltje verstopt in een kleine holletje in de tak, een ijsvogel gespot door Rogier en een gigantische rat (ik haat die beesten). Terwijl de gids ons een kikker aanwijst, komt Jordy (de andere Nederlander) erbij staan en wist helemaal niet naar wat wij keken. Toen zag hij ineens een megagrote slang en dacht dat wij daarnaar keken. Dus zegt hij doodleuk iets in de trant van: woow, die is wel echt groot. Eindelijk krijgt de gids dan ook die slang in het vizier en springt zowaar een boom in. Daar sta je dan in de jungle met een gids die er vandoor gaat. Het gaf mij niet zo héél veel vertrouwen. Toen de gids erweer was, vroeg iemand of die slang giftig was. Hij bleek maar een klein beetje giftig te zijn. Aha, maar ondertussen kwam dat beest steeds dichterbij, hij zwom op het water. Voor de kenner: het was een mangroveslang. Onze gids zag hem maar 1 keer in de maand gemiddeld. Hij was er helemaal wild van, maar ook een beetje bang, want hij liep steeds weg als ie dichter kwam. De mannen van de groep vonden het allemaal megastoer. Amy en ik vonden het wat minder. Meestal heb ik niet zoveel schrik van beesten, maar met een gids die het op een lopen zet, voelde ik me net wat minder veilig. Ondertussen begon het ook steeds meer te regenen. Na nog een paar keer de verkeerde kant te zijn opgelopen (zou onze gids de weg niet meer weten??), kwamen we uiteindelijk kletsnat in het kampement terug aan. De mannen moesten allemaal nog aan het bier om hun eigen stoere beleving van de slang nog na te vertellen. De nieuwe groep had niet zoveel gezien tijdens hun nachtelijke boottocht want het regende te hard.

DONDERDAG 21 MEI

Om 6 uur werden we weer gewekt. Deze nacht heeft zelfs Rogier als een babytje geslapen. Het had die nacht nog flink geregend want de houten walkway staat voor een gedeelte onderwater. Het gewicht van de mensen doet het nog verder zakken. De ochtendsafari is eigenlijk niet meer voor ons, maar we mogen toch nog een keer mee. Helaas, gaan we dit keer niet stroomafwaarts naar de oerang-oetans maar stroomopwaarts. Maar we mogen niet klagen want dit is een extraatje. We zien weer veel apen en twee mooie ijsvogeltjes van dichtbij. Om tien uur is het tijd om afscheid te nemen en terug te keren naar de bewoonde wereld. We hadden 's ochtends naar Mayfair hotel gebeld en de onvriendelijke Chinees had nog een kamer voor ons. Gelukkig! Dus jullie kunnen al raden hoe wij de rest van de dag hebben doorgebracht: jaja, eerst een warme (helaas was hij dit keer niet zo warm) douche, daarna dvd 'No country for old men', gegeten aan de waterkant en afgesloten met 'The kiterunner'.

VRIJDAG 22 MEI

It's turtle time!! We slaan onze bagage op bij de nog steeds onvriendelijke Chinees en geven onze was af. Om negen uur staan we bij de boot die ons naar Pulau Selingan oftewel Turtle island zal brengen. Turtle islands marine park telt drie eilanden, waarvan alleen Selingan door toeristen te bezoeken is. Omdat schildpadden zich enkel 's nachts laten zien, moet je er ook overnachten. Er zijn 50 bedden voor toeristen, dus da's nog lekker kleinschalig. Wij waren maar met 31 want chalet C werd verbouwd. De hele dag kan je lekker snorkelen of op het strand liggen. Het strand hier zit trouwens vol met diepe kuilen. Die kuilen komen er omdat de moederschildpad een grote kuil graaft voor haar eieren. We zien veel verschillende soorten vissen en balen omdat we Rogier zijn visjesboek in Sandakan vergeten zijn.

Om 19 u is er een filmpje over de schildpadden (Maleisiërs zijn gek van promofilmpjes) en het project. Kort samengevat: wanneer de moeder aan land komt om eitjes te leggen (gemiddeld 80 eieren per keer) halen de rangers die onmiddellijk weg. De eieren worden in een bewaakt hok begraven en na twee maanden komen ze uit. De kleine schildpadden worden dan 's nachts los gelaten op het strand omdat er dan minder vijanden zijn. Slechts 3 procent van de kleine schildpadden zal overleven. Na het buffetdiner moesten we wachten in het restaurant tot de ranger ons kwam roepen. Om 21 u was het eindelijk turtletime! We mochten met z'n allen mee naar het strand. We zagen hoe de moeder haar eitjes legde in het zand (97 eitjes om precies te zijn). Daar volgden we de ranger naar de hatchery (waar de eitjes bewaakt werden tot ze uitkomen). Hij begroef daar de eitjes opnieuw. Tot slot gingen we meekijken hoe 30 schildpadjes werden vrijgelaten. Helaas waren niet allle schildpadden niet even slim en gingen velen de verkeerde kant op (terug het strand op). Gelukkig waren Rogier en Kim daar om ze een handje te helpen. Het was helemaal geweldig. Het park zorgde er goed voor dat de schildpadden niet veel hinder hebben van de toeristen en wij toch een goed beeld krijgen van het project. Het koste wat geld, maar het was het waard en het wordt vast goed besteed.

ZATERDAG 23 MEI

We moesten weer vroeg op want ontbijt was om half zeven en om zeven uur ging de boot. We liepen nog snel een stukje over het strand en vonden nog een klein schildpadje. Het beestje was helemaal de verkeerde kant opgelopen, gelukkig waren wij erweer om hem te helpen. Helaas hadden we de airco te koud staan op onze kamer en waren onze camera's beslagen, dus hebben we hier geen foto's van. Balen! Ach, het staat op onze eigenste harde schijf. Onderweg naar Sandakan kreeg onze boot nog panne. Gelukkig had hij twee motoren dus we zijn er toch nog geraakt. We nemen afscheid van een koppel Nederlandse Zwitsers die ook op het eiland waren en gaan richting Mayfair hotel om onze spullen op te halen. De Chinese eigenaar was nog steeds onvriendelijk, maar onze was was prima gedaan. De rest van de dag brengen we door in de bus of op de bushalte wachten tot de bus vol is. We ontmoeten onderweg een stel Canadezen die blijkbaar ook op turtle island waren. Zij hadden de bus gemist en kwamen een uurtje later ook in Lahad Datu aan, waar wij moesten wachten op meer passagiers.

Samen met hen gaan we op zoek naar accomodatie in Semporna. Wij besluiten in de eerste de beste lodge te blijven, zij zoeken nog verder. Wij blijven hier tenslotte maar 1 nacht. Morgen vertrekken we naar Mabul, onze laatste stop!!

ZONDAG 24 MEI

Heb begon allemaal niet zo goed. In het kantoor van Borneo Divers in Semporna wisten ze niets af van onze komst. Na wat zoeken in hun mailbox bleek er toch een Rogier Haak in te staan. Na een boottocht met een stoere motorboot (400 pk) kwamen we aan op Mabul. Door de slechte reviews die we gelezen hadden op internet, had ik niet zo'n goede verwachtingen. Maar niets was minder waar. Ik weet niet waar die mensen van die reviews hebben gezeten, maar wij hebben twee dagen in paradijs doorgebracht. Het onthaal was vriendelijk. We kregen onmiddellijk een rondleiding: hier is bar nummer 1 (beachbar), hier is het zwembad met bar (natuurlijk!!) en het restaurant met gratis internet en sateliettv, nog een bar, bibliotheek en noem maar op. Terwijl wij genoten van een sapje werden onze smerige backpacks naar onze hut gedragen. Die kamer was er één uit de boekjes. Alles erop en eraan. Na de lunch mochten we al onmiddellijk gaan duiken. Twee duiken stonden er nog op het programma voor vandaag. We zijn op Mabul gebleven en hebben gedoken op Ray point (maar geen rog gezien) en Paradise (dat is hun huisrif). Mabul en Kapalai (twee eilanden) zijn bekend voor hun macroduiken. Het kleine grut met andere woorden: kleine felgekleurde garnaaltjes, naaktslakken, zeepaardjes en ga zo maar door. Natuurlijk hebben ze ook grotere vissen en schildpadden, maar daar is Sipadan bekend voor. We hebben genoten van onze eerste twee duiken en heel veel gezien. Ik ga hier niet alle namen opschrijven, wie het wil weten, mailt ons maar. Na een biertje in de beachbar en een mooie zonsondergang zijn we richting restaurant gegaan om te genieten van een heerlijk buffetdiner. Eén opmerking: er werd geen vis geserveerd, raar toch, als je zo uit het water kan halen.

MAANDAG 25 MEI

Zalig geslapen in het beste bed tijdens de hele reis (misschien dat Le Meridien in Bangkok nog beter wordt, maar voorlopig op nummer 1). We moesten er wel vroeg uit, want vandaag staan er maar liefst vier (!) duiken op Sipadan op het programma. Sipadan is een duikplaats die in de top 10 staat. Vele mensen hebben dit al maanden van tevoren geboekt om hun permit te krijgen. Per dag mogen er slechts 120 mensen duiken. Wij hebben weer keiveel geluk omdat we het pas hebben geboekt op 13 mei of zo en we hebben een permit. Woehoe!! De duiken waren fenomenaal. Bij de ene duik lijkt het op je net in de film van 'Finding Nemo' zit, bij de andere zit je tussen honderden barracuda's en bij de volgende hebben ze je gedropt in het mooiste aquarium. Ah ja, en overal haaien en schildpadden. Zo erg, dat je op een gegeven moment geen of minder aandacht aan schenkt. En we hadden zelfs nog meer geluk want op onze boot zaten vier snorkellers. Ons duikgroepje was Emily divemaster, Thomas een Slovaakse IT'er die in Kuala Lumpur woont en weekendtripjes maakt en wij. Alle groepen bestaan uit 7 tot 10 mensen en wij zijn lekker met z'n viertjes. Thomas heeft trouwens een camera die onderwater kan en maakt heel veel foto's. Een memorabele dag was het! En die wordt natuurlijk weer afgesloten met een biertje in de beachbar en helaas weer geen vis op het avondmenu.

DINSDAG 26 MEI

We hadden nog gevraagd hoeveel het kost om een nacht langer te blijven als niet duiker (we moeten morgen vliegen), maar dat was toch net iets teveel. Deze twee dagen kostte trouwens evenveel als drie weken Laos. Dus toch maar besloten om onze laatste nacht in Maleisië in Tawau door te brengen. Maar eens nog een laatste duik: we vroegen of we naar Kapalai mochten en ja hoor, geen probleem. Thomas moest vandaag vliegen dus die ging mee snorkelen. Vandaag was het dus enkel ons en de divemaster. We gingen voor de megagigantischgrote (volgens een Frans-Engels stel) grouper, maar helaas alleen de medium grouper gezien (die was ook al schrikbarend groot) en veel kleinere visjes. Om 11 uur was het tijd om afscheid te nemen. Rogier wil helemaal nog niet en overweegt heel even om ook hier divemaster te worden.

Nu zitten we in Tawau. We willen niet meer in de backpackerlodges en nemen een iets duurder hotelletje. Kwestie van de schok niet te groot te maken. We doen helemaal niet nuttigs meer in de namiddag. Het Maleisische afscheidsdiner is natuurlijk op een seafoodcenter met een heerlijk visje voor Rogier en kleine kreeftjes voor Kim.

WOENSDAG 27 MEI

Niets noemenswaardigs gebeurd vandaag. De hele dag op luchthavens doorgebracht. Van Tawau via Kuala Lumpur naar Bangkok. Het moment suprême was het inchecken in ons hotel. Deze nacht hadden we namelijk thuis al geboekt. Via Miranda, een vriendin van mij, die werkt voor een grote hotelketen hebben we een een nachtje geboekt in Le Meridien, maar dan wel de allernieuwste en hipste van de keten. Tja, wat zullen we zeggen: fantastisch!! Wel een leuke manier om onze reis af te sluiten: regendouche, ligbad, boxspring, flatscreen en noem maar op en dat allemaal in een modern design. Rogier somt de ene ontwerper na de andere op. Helaas moeten we de kamer nog even verlaten. We moeten nog eten en nog souvenirs kopen op de Suan Luam nightmarket. Veel souvenirs vinden we niet alleen voor mijn toekomstig schoonzusje en euhm ... een nieuwe tas voor Kim maar met goedkeuring van Rogier want hij is knaloranje. Na een pad thai met fruitshake op straat (!) keren wij terug naar ons hotel voor een heerlijke nachtrust.

DONDERDAG 28 MEI

Zalig hebben we geslapen alleen was Rogier al om 7 u op om van onze kamer te genieten en van de laatste dag Azië. Nooit gedacht dat het zo snel zou gaan maar het zit erop. Vanavond vliegen we naar huis en morgen zitten we weer in de Benelux. Rogier wil nog helemaal niet naar huis en droomt van Indonesië of teruggaan naar Sipadan om nog meer te duiken. Ik zelf wil wel eerst even naar huis kijken of iedereen in orde is

Wat staat er nog op ons programma: genieten van onze kamer tot we moeten uitchecken, winkelen, lunchen met Marloes (kwamen we veel tegen in Noord-Thailand en Laos),veel fruitsapjes drinken en nog veel meer winkelen.

Bedankt voor al jullie lieve reacties! Hopelijk hebben jullie ook een beetje meekunnen genieten. Er komt nog een laatste verhaal als we thuis zijn met de laatste wistjedatjes, facts and figures en hoe onze thuiskomst ons bevallen is.

En terwijl jullie dit lezen, vliegen wij weer naar huis....

Ain't no mountain high enough

MAANDAG 11 MEI

Gisteren een prima vlucht gehad. We zijn enkel nog naar een eetstalletje geweest en zijn vroeg in ons bed gekropen. We hadden voor de eerste keer TV op de kamer. Hebben naar een of ander Maleisisch X-factor programma gekeken waar we niets van verstonden en dus maar van onze eigen commentaren voorzien.

Om zes uur ging de wekker weer, we moesten namelijk de bus om zeven uur hebben. Onze eerste bus ging tot aan de grens, waar we weer maar eens apart genomen werden om onze lichaamstemperatuur te meten. Er worden hier overal serieuze maatregelen genomen tegen de swineflu. Na de Brunei-immigratie stond bus nr 2 op ons te wachten. Na een halfuurtje rijden stopte die aan een kanaal en werden we eruit gezet. Even wachten op een bootje en ja hoor aan de overkant ... de derde bus. Die reed maar tot Serai, maar geen nood, want vlak ernaast stond bus numero vier. Deze bus had wel zin om een behoorlijk afstand te rijden want zij bracht ons naar Bandar Seri Begawan (BSB), hoofdstad van Brunei (maar dat wisten jullie natuurlijk allemaal al). In de bus zat ook een Engels meisje, Sarah. Zij is van plan om zes maanden te reizen en te werken op een kamelenboerderij in Australië (?). Ze vond Maleisië ook erg mooi, maar wel duur (klopt zeker in vergelijking met Laos en Thailand en blijkbaar ook met Indonesië). Samen gingen we op zoek naar een hostel en toen bleek dan een singlekamer voor haar even duur was als een double, heb ik voorgesteld om een triple te nemen, want dat zijn meestal de goedkoopste kamers. Niet in Brunei dus! Enfin, wij komen niet echt goedkoper uit maar zij wel en wij hebben onze goede daad voor de dag weer gehad.

Snel onze bagage droppen en dan sightseeing. Eerst naar de Omar Ali Saifuddien moskee. Pappa van de huidige sultan heeft die laten bouwen en heeft daar maar liefst 1 miljard euro voor betaald. Maar de koepel is dan ook van bladgoud Venetiaans mozaiekglas, het marmer is Italiaans, het graniet komt uit Shangai én de tapijten komen uit België! De moskee is schitterend en we hebben wel vijftig foto's gemaakt (geen nood die komen niet allemaal in het fotoboek of diavoorstelling). Daarna naar het Royal Regalia Building om een selectie van cadeautjes en souvenirs te bekijken die de huidige sultan heeft gekregen van andere landen. Er was ook nog een hele zaal gewijd aan de dag van zijn kroning. Veel teveel dus ergens halverwege hebben we het opgegeven. We hadden ook met Sarah afgesproken om een boottochtje te maken. 25000 mensen in BSB wonen nog steeds in paalwoningen en dat willen wij wel eens van dichtbij bekijken. De kapitein laat ons ook nog even het laatste nieuwe paleis van de sultan zien. Blijkbaar het grootste ter wereld en het is al zijn derde. Dit nieuwe optrekje van hem heeft maar liefst 1.778 kamers met 257 WC's, 18 liften en 44 traphallen. Die twaalf kinderen en drie vrouwen van hem kunnen zich dus wel vermaken. Jammer dat je dat niet mag bezoeken. Brunei is ongeveer even duur als Singapore, maar Singapore ziet er wel mooier uit. BSB is eigenlijk ook maar een scheet groot, het hele Brunei trouwens. Maar de sultan zorgt niet alleen goed voor zichzelf, ook voor zijn onderdanen. Gezondheidszorg en scholen zijn helemaal gratis. Lang leve de olie!!

Nu net gedoucht, nog even boekje lezen en dan daarna terug de hitte in om iets te zoeken om te eten. We gaan ook nog even langs de moskee want die schijnt dan zo mooi verlicht te zijn.

DINSDAG 12 MEI

We dachten dat de bus vertrok om 7 uur, maar om 6.10u zagen we al een aantal backpackers lopen. Snel alles in de tas stoppen en gaan. Gelukkig dat we hen zagen, want de bus vertrok al om 6.30u. Deze bus zette ons af aan de jetty om de boot de nemen naar Pulau Labuan. Vanaf dit eiland moesten we dan nog een ferry nemen naar Kota Kinabalu. Labuan is één van de vele tax free eilanden van Maleisië en dus zijn we nu de trotse bezitters van een fles donkere rum (helaas wel Bacardi en geen Flor de cana) van negen jaar oud. Dat heeft ons toch wel bijna 6 euro gekost en dat voor 1 hele liter!! Die houden we voor na de berg. In KK (Kota Kinabalu) zijn we terecht gekomen in de Beach Lodge. Heel klein gezellig guesthouse met maar 6 kamers, het leek wel een soort van homestay, want om vijf uur kwam de vaders des huize thuis van het werk met de twee dochters. Die dochters hebben de hele avond gehuild en de ouders voor de TV gehangen, terwijl wij eigenlijk ook een filmpje wilden zien. Niet echt klantvriendelijk zeg maar.

WOENSDAG 13 MEI

Vandaag is de grote dag van de waarheid. We hadden al gebeld en gemaild met Sutera Sanctuary Lodges (diegene die de accomodatie op de berg bezitten), maar steeds tevergeefs. Alles volgeboekt! Laatste poging: langs kantoor gaan. Nog even getwijfeld of we omkoopkoekjes en chocola zouden moeten meenemen, maar we kregen direct goed nieuws te horen. Er was nog plaats, maar het was wel morgen en we moesten in twee verschillende hutten slapen in onverwarmde dorms. Maakt niet uit, we nemen het. Daarna nog maar snel Sipadan geboekt bij Borneo divers. De laatste dagen van onze reis zullen wij dus op een resort zitten. Daarna snel naar onze familie om uit te checken en de bus naar Mount Kinabalu park te nemen. We hebben een kamer genomen buiten het park omdat die goedkoper zijn, maar deze (D'villa lodge) heeft ook een schitterend uitzicht over het gebergte. We zijn nog even naar het park gelopen om ons te registreren en daarna onze tas gepakt. Vroeg naar bed want morgen beginnen we aan de beklimming van Mount Kinabalu.

DONDERDAG 14 MEI

Slecht geslapen: koud, zenuwachtig, maar vooral lastig gevallen door 3 mannen die om half twee arriveerden en ook een bed in de dorm wilden. Ze maakten veel teveel lawaai, kregen vaak telefoon en om half zes moesten zij tot Allah bidden. Om gek van te worden!!

Na het betalen van gids en ophalen van lunchpakket werden we met een taxi naar Timphon gate (1800 m) gebracht. Hier is het zover! Vandaag moeten we 6 km wandelen naar Laban Rata (3200 m) waar we zullen overnachten. Het was een mooie wandeling door verschillende soorten vegetatie. De eerste drie kilometer gingen vlot daarna werd het lastiger. Het werd ook steeds kouder, maar we zijn er geraakt. Snel een droog t-shirt aan. Nu vonden we het wel erg dat we niet samen op de kamer sliepen én het ergste van al was dat wij niet in het hoofdgebouw én restaurantgebouw sliepen. Onze hutten lagen nog 200 meter hoger!! Omdat onze kamers niet verwarmd waren en ik heel veel schrik had van de kou besloten we een bed te delen.

Het buffetdiner was erg lekker!! Gebakken banaan en chocoladecake en dat mag nu allemaal want je hebt veel energie nodig, dus geen schuldgevoel. Slapen was minder aangenaam, wel lekker knus en warm, maar er zat een muis op de kamer. Stoere held Rogier heeft alle gaatjes in de raamkozijnen opgevuld met gordijnen, maar was toch bang dat ze nog ging terugkomen. Ze was namelijk op mijn haar gevallen en dat in onze duurste accomodatie tot nu toe!

VRIJDAG 15 MEI

De wekker ging om 1.45u. Na het ontbijt gingen we in file de berg op. Héél traag ging het tot we aan touwen kwamen. Daar moesten we ons optrekken en over de reling lopen. Velen zijn hier teruggekeerd en kleinere groepjes werden gemaakt. Wij bleven heel rustig lopen want het zou veel te kou zijn op de top om langer dan 15 minuten te blijven en het zou jammer zijn dat je voor zonsopgang terug moest. De laatste 200 meter waren vreselijk afzien (allé, daarvoor ook) je zag de top en hij kwam maar niet dichter. Maar we zijn er geraakt en hebben de zon een stuk zien opkomen. Snel wat foto's gemaakt en gezoend (ons licht staat nog op groen, knalgroen zelfs). Rogier kreeg heel veel last van koude vingers en de wind was enorm. De afdaling was misschien nog mooier dan de top. De top had ook iets claustrofobisch zo met 30 man en er kwamen er steeds meer bij. De zon gaf het hele lanschap kleur en verdreef de wolken.

Om half acht waren terug bij Laban Rata voor een tweede ontbijt. Om half negen begonnen we aan de afdaling. Onze gids, Wilbert, heeft ons nog pitcher plants laten zien. De laatste twee kilometers waren een hel voor de knieën. Om half een waren we beneden en kregen we weer eten. We hebben volgens mij nog nooit zoveel gegeten. We hadden nog plannen om naar de hot springs te gaan, maar Rogier voelde zich niet zo lekker (misschien wel teveel gegeten) en dan moesten we weer 2 busjes nemen en we waren zo moe. Kortom, we zijn gewoon terug naar D'villa gegaan en hebben de namiddag geslapen. 's Avonds nog gekaart en rum gedronken op de overwinning.

ZATERDAG 16 MEI

Ik voel alle spieren in mijn lichaam en trappen zijn een hel. Zelfs het kleine opstapje vooraan in de bus is een marteling. Gelukkig is het maar 1 bus vandaag. We gaan naar Sandakan en proberen een toertje te boeken naar een schildpaddeneiland. Helaas blijkt het vandaag zaterdag te zijn en zijn ze enkel in de voormiddag open. Doemme!! Morgen is het zondag dus dat zal niet beter zijn. Ok, dan maar plannen omdraaien, flexibel als we zijn. Morgen naar Sepilok Oerang-Oetans (of hoe schrijf je dat) en eind van de week naar schildpaddeneiland. We zitten in het Mayfair hotel in Sandakan en elke kamer hier heeft een gigantische flatscreen met dvd-speler. Bij de receptie liggen honderden dvd's gratis ter beschikking. Rarara, hoe zullen wij onze avond doorbrengen??

Singapore en Sarawak - Niet normaal!

ZATERDAG 2 MEI

Taxichauffeur was geweldig! Het treinloket was nog niet open dus nam hij ons (wij en nog een Brits koppel) mee naar een restaurantje voor koffie en oliebollen. Superaardige man! Treinkaartje gekocht tot Kuala Lipis. Het was een prachtige treinrit. Eerst zag je de zon opkomen en na enkele haltes gingen we echt de jungle in. Rogier bleef maar foto's maken. Ook de trein pastte perfect in het plaatje. Aftandse trein met smerige stoelen en ramen die elk moment opvielen, maar het hoorde er allemaal bij en wij vonden het geweldig. Het meisje van het Britse stel vond de torretjes en minikakkerlakken wat minder. Dat gaat wat worden voor haar in Taman Negara. We nemen afscheid in Kuala Lipis wat trouwens de eindhalte is, maar iedereen gaat op een andere trein verder naar Jerantut om zo naar Taman Negara te gaan. Wij gaan op zoek naar een bus naar Kuala Lumpur. Die vinden we op het nieuwe busstation een vermoeiend kwartiertje lopen van het station. Drijfnat van het zweet zijn we. Gelukkig vertrekt er binnen een halfuurtje wel een bus naar de hoofdstad. Om 18 uur komen we aan in KL. Helaas voor ons geen plaats in Paradiso B&B, maar wel in een net zo leuk hostel, Green hut. Na het inchecken toch maar vast buskaartjes halen voor morgen (Singapore). Veel busmaatschappijen zijn uitverkocht omwille van verlengd weekend, maar we vinden een maatschappij die extra bussen inlegd. En... die bus gaat pas om 12 u en wat meer nachtrust kunnen wij perfect gebruiken voor wij aan ons Singapore-avontuur gaan beginnen.

ZONDAG 3 MEI

Geen bijzonder dagje vandaag. Het was héél erg druk in het busstation en onze bus bleek ook niet op z'n platform te staan, maar ergens buiten het busstation. Vreemd, louche, niet te vertrouwen? Hadden wij ook een beetje en aan de grens met Singapore waren we overtuigd. We werden snel in een andere bus gepropt zonder dat er nog plaats voor ons was. Na de grens wou de buschauffeur ons zelfs niet meer meenemen. Andere lotgenoten hebben hem op andere ideeën gebracht. Die andere lotgenoten waren trouwens Aziatische toeristen die nog meer voor het busticket dan ons hadden betaald. Ons guesthouse in Singapore is goed, The Crowd Inn 2. We hadden van tevoren onze bedden gereserveerd. Singapore is héél duur, op sommige vlakken vergelijkbaar met Europa en ons budget kan dan alleen maar een slaapzaal aan.

MAANDAG 4 MEI

Gisteren vroeg gaan slapen en we hebben heerlijk geslapen. We zijn helemaal klaar om Singapore te verkennen. Singapore is ongelooflijk proper en geregeld. Papiertje op de grond gooien kost je 125 euro. Schuin oversteken 250 euro en ga zo maar door. Het voordeel hiervan is dat het een nette, groene wereldstad is. Zelfs in Chinatown en Little India vinden we geen troep op straat. Ook de toeristen worden hier verwend. Mooie brochures voor elk gedeelte van de stad met voorgestelde wandelingen vind je hier overal. Daar hebben wij dus gretig gebruikt van gemaakt. Na een wandeling door Chinatown zijn we daar het koloniale district gegaan. Dit leek wel wat op het Merdaka plein van KL, ook oude Britse gebouwen rond een grasveld. Het symbool van Singapore een beest met een leeuwenhoogd en een vissenlijf op de foto gezet. In het Raffles-hotel toch maar geen Singapore Sling besteld (= ons budget voor 3 dagen eraan), maar wel even op elke verdieping geneusd. Terug naar Little India waar ons hostel is voor een rustpauze. 's Avonds met de metro naar Orchard Road en dames ... hier moet je ooit geweest zijn. Volgens onze berekening maar liefst 25 (!!) shoppingmalls. Prada, DKNY, Gucci, Calvin Klein en ga maar door hebben hier niet één winkel maar een stuk of tien. Dit is gewoon niet normaal!! We wisten niet wat we zagen. Helaas vliegen wij nog een paar keer met Air Asia en kunnen niet teveel kopen en het zijn ook Europese prijzen. Mama misschien moeten wij een keer samen naar Singapore ;-).

DINSDAG 5 MEI

Vandaag de hele dag uitgetrokken om naar de Singapore Zoo te gaan. Maar liefst zes uur hebben we er rondgewandeld en nog hadden we willen blijven. Ze weten erg goed hoe ze mensen moeten entertainen. Prachtige shows met dieren, mooie en grote ruimtes voor de beesten en dat allemaal in een groene omgeving. Deze zoo lijkt is niet op die oude stadsdierentuinen van Anwterpen of Amsterdam. Helaas moesten we op tijd terug want we gingen weer vliegen. Het is namelijk tijd om aan ons laatste hoofdstuk te beginnen: Maleisisch Borneo. Eerst hebben we 5 dagen in Kuching en zondag vliegen we dan door naar Miri.

WOENSDAG 6 MEI

Vlucht goed verlopen. We slapen weer in een prima hostel (B&B Inn). Ze verkopen er blikjes Stella Artois (3 voor 2 euro). Beetje traag op gang gekomen vandaag. Bij een appeltaartje met ijs onze plannen voor de volgende dagen doorgenomen. Er is hier zoveel te doen, maar uiteindelijk hebben we gekozen voor Bako NP, Rafflesia-bloem en Sarawak Cultural Village (= Bokrijk of voor de Ndlers openluchtmuseum Arnhem maar Rogier weet de naam er niet van). Strand mag natuurlijk ook niet ontbreken. Dat allemaal voor de komende dagen, nu eerst Kuching zelf verkennen. Kuching betekent 'kat' en dat is er aan te zien. Je kan hier geen rondpunt of reclamebord voorbij lopen of er staat wel een kat op. Kuching is ook bekend omwille van zijn waterfront, een mooie boulevard met stalletjes en veel groen langs het water. We hebben het water ook nog even overgestoken om fort Margarita te gaan bekijken. Dit is een versterking ten tijde van de Britten. Dit fort staat naast het lelijkste gebouw dat we ooit hebben gezien.

We vinden het een mooie stad en sluiten af bij een Chinees seafood restaurantje aan de waterkant natuurlijk. Dit adresje is een tip uit het Sawadee-draaiboek!! Lekker handig af en toe.

DONDERDAG 7 MEI

Dag niet goed begonnen. Ik kan de slaap niet vatten en wanneer ik dan uiteindelijk in slaap val rond een uur of drie, is Rogier klaarwakker. Na een ontbijt met voetbalverslag (ocharme Chelsea) willen we de bus nemen naar Gunung Gading. Eerst nog even snel onze was inleveren en tijd terwijl vertelt die aardige man dat de bus om de drie uur komt. Het was net 9 uur, de eerste ging om 8.15 en de volgende is om 11 uur. Doemme doemme!! Het zit ons niet mee. Rond half één bij het park aangekomen. Vriendelijke rangers aan de ingang vertelden hoe we moesten lopen om de rafflesia te vinden en kregen er zelfs nog een map bij. De rafflesia is de grootste bloem ter wereld. Het is een parasiet die er negen maanden overdoet om te groeien en na vijf bloeidagen alweer begint te rotten. Het is een indrukwekkende bloem en nog ongelooflijker was dat we er alleen naar toe mochten. Er stond zelfs geen mannetje om nog wat extra geld te vragen (zouden ze in Laos wel doen) of er een souvenirshop naast zetten (wat ze dan weer in Thailand zouden doen). We hadden de bloem helemaal voor ons alleen. Na een uitgebreide fotosessie zijn we nog doorgelopen naar twee watervallen. Hierbij moeten we toch even vertellen dat we nog geen enkel vlak pad in Maleisië zijn tegengekomen en zeker niet in die parken. Onze conditie gaat erop vooruit, maar we geraken niet gewend aan de vochtigheid. Na twee stappen hebben we een nat t-shirt van het zweet. Ranzig!

Terug in Kuching aangekomen, keek iedereen ons maar vies aan. Mmm, zou we stinken? Maar geen zin om straks weer de stad in te moeten, want morgen vroeg op en dus gaan we onmiddellijk door om iets te eten. We gaan naar Top Spot Food Court. Dit is een plaats bovenop de zesde verdieping van een parkeergarage. Man, man, wat hebben we lekker gegeten. Rogier heeft nog nooit zo'n lekker visje gegeten. We zaten ook lekker rustig, hoewel het er erg druk was. Hoe zou dat komen? Alleszins het was superlekker en gaan zaterdag zeker terug. Na een verfrissende :-) douche nog snel een dagrugzak gemaakt want morgen trekken we voor 1 nachtje een ander nationaal park in (als we de bus niet missen tenminste).

VRIJDAG 8 MEI

Om 8 uur zaten we al in de bus richting Bako. Na een uurtje op de bus kwamen we aan op de boatlanding. Mooie boottocht van 20 minuten die eindigde op het strand. Na het inchecken in het park zijn we meteen gaan lopen want we konden nog niet op de kamer. We hadden besloten om het Lintang-trail (6 km - 3,5 uur) te lopen. Mooie tocht die eerst door jungle ging en daarna door open vegetatie. We kwamen langs grotten en uitzichtpunten. Overal hoorde je vogels. Bijna bij het einde van de tocht hebben we nog een omweg gemaakt om twee stranden te gaan bekijken. Ook weer helemaal geweldig. Ondertussen waren we alweer helemaal doorweekt van het zweet en begonnen ook moe te worden. De laatste kilometer hakte er dan ook in, maar aan de laatste honderd meter werden we opgewacht door proboscus monkeys.

Schitterend om ze door te bomen zien slingeren en we hadden ze helemaal voor onszelf. Denk dat we er wel een stuk of 15 gezien hebben en allebei onze geheugenkaarten vol geschoten. Je ziet het dominant mannetje rustig op een tak zitten en af en toe wat krijsen naar de jongeren als ze weer teveel lawaai maken. We hadden ze al in de Singapore Zoo gezien, maar zo in het wild is toch net even wat anders. Bij het hoofdkwartier hadden we ook nog een ontmoeting met de silver monkeys. Het kon niet op!

Daarna was het eindelijk tijd voor een verfrissende douche. Na een ijskoude douche naar het strand gegaan voor een weeral mooie zonsondergang. Na het buffetdiner zijn we nog op nightwalk gegaan, maar die viel een beetje tegen. Niet zo veel gezien, wel een viper!!

ZATERDAG 9 MEI

's Ochtends nog op zoek gegaan naar de long-tailed macaques maar die hebben we niet meer gevonden. Om half acht weer op de boot naar Bako en net op tijd voor de bus. In Kuching aangekomen meteen doorgelopen naar de shuttlebus die naar Damai beach ging. Die bus stopte bij een kei duur hotel en wij hebben daar onze vuile was en bergschoenen laten stockeren. Portier moest wel even lachen.

Voor we naar het strand gingen zijn we langs het Sarawak Cultural Village geweest. Het duurste museum van de hele reis, maar omdat we helaas geen tijd hebben voor een homestay bij de Iban, hebben we besloten hier wat cultuur op te doen. Zoals reeds eerder gezegd hebben ze alle huizen van de lokale volken in Sarawak (provincie op Borneo waar we nu zijn) nagemaakt. Doe daar nog een heus dansspektakel met hun verschillende dansen bij en je kunt die volken wat beter uit elkaar houden. Als je met de juiste instelling gaat (voor toeristen gemaakt) is het best leuk.

Het strand was ook weer niet verkeerd, hoewel er wel erg veel schoolmeisjes waren en veel grote stenen in het water lagen. Het komt niet in onze top 3 allermooiste stranden, maar het was lekker afkoelend door het zeebriesje en hebben lekker boekje gelezen. 's Avonds nog in een Libanees restaurant gaan eten. Is eens wat anders. Afgesloten bij de Mc Donalds om voor Rogier zijn tweede ijsje van de dag te halen. Twee ijsjes is zowat het gemiddelde tegenwoordig, hoewel dagen met drie ijsjes zijn er ook al geweest.

ZONDAG 10 MEI

Vandaag gaan er geen spectaculaire dingen gebeuren, hebben we zo het vermoeden. We hebben net 5 kilo was binnen gedaan en gaan straks nog even op souvenirsjacht. Ik heb een leuke tas gezien (nog maar de vierde) en die gaan we halen. Verder hebben we straks nog 'a plane to catch'. Om 19 u (bij jullie is het dan 13u) vliegen we naar Miri, vlakbij de grens met Brunei.

Maleisie... ook leuk!

DINSDAG 21 APRIL
Na een prima vlucht met Air Asia komen we aan in Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië. Op zoek gegaan naar een hostel (Paradiso B&B) dat Martijn nog kende van de vorige keer. Gezellig hostel maar wel aan de dure kant, maar dat geldt volgens mij voor heel Maleisië. Nog steeds geen Europese prijzen maar toch weer even wennen, net als de nieuwe munt trouwens (1 euro = 4,6 Ringgit). Daarna onmiddellijk doorgelopen naar de Petronas towers. Stuk of vijftig foto's later zijn we richting Chinatown gegaan voor de avondmarkt. Veel, héél veel stalletjes en alles nep, maar ook megagoedkoop. Rogier heeft een nieuw paar schoenen, Martijn twee nieuwe shorts en ik twee nieuwe t-shirts. Wij (euhm, ik) gaan helemaal los nu we weten dat Martijn nog 4 kilo overheeft in zijn bagage.

WOENSDAG 22 APRIL
Laatste dag met Martijn. Hij wil nog wat shoppen in een shoppingcentra met een achtbaan. Dat moeten wij ook gezien hebben, maar eerst tijd voor wat cultuur. We nemen een bus naar Central Market, vroeger was er in dit oude koloniale gebouw een wetmarket (groenten, vis en vlees markt) maar nu is het een center for handicraft and arts (lees: souvenirsmarkt). Niets speciaals en dus verder richting Merdaka square. Op dit plein kondigde Tunkul Abdul Rahman in 1957 de onafhankelijkheid (=merdaka) af van Maleisië. De Britse invloed is nog goed te merken in hun vroeger clubhuis van de hockey, polo en golfclub en in het aantal katholieke kerken. Bij de Jamar moskee kregen we een prima rondleiding van een dame die het liefst alle moskeeën toegankelijk wil voor toeristen. Daarna little India in om op zoek te gaan naar Chow Kit market (een wet market), maar eerst de magen vullen. Honger zullen we hier zeker niet lijden en was het eten in Thailand al lekker, dan is het hier nog lekkerder, gewoonweg fantastisch. Na een toertje over de markt en kennismaking met vechtende goudvisjes was het eindelijk tijd om te shoppen en die achtbaan te gaan bekijken. Er staat dus effectief een achtbaan in het Times Square shoppingmall en ook nog een bowlingbaan met 30 banen.
Martijn nog een laatste keer laten winnen met hartenjagen (nee Karin, niet mijn spelregels) en dan moesten we afscheid nemen. Was lastig en even hadden we toch stiekem zin om mee te komen (maar die zin is alweer over hoor). Het was echt leuk dat Martijn er was en vonden het jammer dat hij alweer ging.

DONDERDAG 23 APRIL
De wekker stond om 6 uur want als je naar de Petronas Towers wil, moet je heel vroeg kaartje halen althans zo vertelde men. Achteraf gezien had het best later gekunnen maar het leuke was dat we nu niet lang hoefden te wachten voor we naar boven mochten. Nog even langs het promofilmpje van Petronas passeren en dan mocht je gratis en voor niks 15 minuten op de skybridge tussen de twee torens. Die torens zijn erg indrukwekkend maar het uitzicht was niet heel spectaculair. Om drie uur gaan we nog op high tea in de KL toren dat is de 4de smalste toren ter wereld. Eerst nog even de tijd daartussen zien vol te maken. We zijn weer richting central market gelopen om een bus te nemen. De buschauffeur stuurde ons wandelen want 'not far better walk'. Ok dan en dat in minstens 35 graden. Net te laat komen we bij de nationale moskee aan en mogen niet meer binnen omdat ze gaan bidden. Dan maar naar het spiksplinternieuwe museum van Islamitische kunst om de hoek. Prachtige collectie artefacten en manuscripten vanuit de hele Islamitische wereld. Rustig aan richting Kltoren. Lopen we weer een buschauffeur tegen het lijf die ons niet in z'n bus laat en wijst naar de toren, zo van: kan je dat niet lopen. Als we geweten hadden dat die communicatietoren bovenop een berg stond, hadden we desnoods zelf de bus bestuurd. Doodmoe komen we aan, maar in no time en perfecte service werden we naar boven gebracht en zaten we op zalige stoelen op 280 meter boven de grond een koffietje te drinken. Het restaurant draait ook nog eens rond dus krijg je een 360 graden overzicht zonder er moe van te worden. Na tien minuten komen ook Berend en Kim binnen. We zagen hun vanochtend bij het ontbijt in het guesthouse en in de rij bij Petronas Towers. 's Avonds zullen we hen ook weer tegenkomen bij de chinese eetstalletjes en eten we gezellig samen met z'n vieren. Zij vertrekken morgen naar Pulau Pangkor en wij naar Taman Negara. We gaan mee op een toertje van 3D/2N. Was een promotie-aanbod en Taman Negara NP blijkt nogal moeilijk te regelen te zijn. We zijn benieuwd!
Kuala Lumpur is trouwens een geweldige aanrader! Misschien net iets te ver weg voor een citytrip, maar superstad: bruisend nachtleven (we zijn er niet echt in gedoken, maar we zien vele mooie clubs), lekker eten zowel in restaurants als op straat, shoppen tot je erbij neer valt (afdingen bij de chinezen tot dromen bij de Prada/DKNY/Louis Vuitton-etalages, hoogbouw afgewisseld met oude koloniale gebouwen met Moorse invloed. Mocht ik geen baan vinden in Amsterdam (hoe staat het met de crisis?) dan moet ik misschien hier maar eens proberen.

VRIJDAG 24 APRIL
Vandaag worden we om 8 uur opgehaald om naar Taman Negara National Park te gaan. We hebben in ons hostel een toertje geboekt van 3 dagen waarin alles inbegrepen zit. We hebben dat geboekt omdat we dachten dat het park moeilijk te bereiken was op eigen houtje. Achteraf gezien valt dat allemaal wel mee. Eerst met de bus naar Jerantut en daarna nog een stukje verder met de bus naar Tembeling Jetty om daar met de boot verder te gaan. Boottocht van 2,5 uur was supermooi. Onmiddellijk de eerste kennismaking met de jungle van Maleisië. Na een korte briefing (leuk dat ik hem zelf niet moest geven) gingen we naar het Matiara Tamana Negara Resort. Dit is de duurste plaats waar je hier kan slapen. Ze hebben hier prachtige bungalows, helaas was er voor ons een plaatsje in de dorm gereserveerd. Onze eerste keer in een dorm (slaapzaal). Na het diner hebben we nog een promofilmpje (zijn ze hier gek op) van het park gezien en daarna zijn we op night jungle walk gegaan. Jammer dat onze zaklampen niet zo goed zijn, maar de gids weet overal wat te vinden. Zo zagen we duizendpoten, schorpioenen, spinnen, wespen, slapende vogels, herten en mooie bloemen die slechts 1 nacht bloeien.

ZATERDAG 25 APRIL
Na een stevig ontbijt vertrokken we met een bootje (jetty) richting canopy walkway. Dit is een hangbrug tussen de hoge bomen. Op sommige punten was het wel 70 (!) meter boven de grond. Eerst voelde het wat akelig aan, maar daarna was het geweldig. Zo'n mooi zicht dat je krijgt, je zit echt tussen de bomen. Daarna ging het richting bukit teresek (bukit = berg) om van een uitzichtpunt te genieten. Een echt junglepad was het en het zweet droop van ons af. Zeiknat waren we, echt smerig. Na de lunch was het weer tijd om nat te worden, want we gingen 'rapids shooten'. Oftewel met een klein houten bootje door een paar rivierversnellingen scheuren. Na wat zwemmen in de rivier hebben we nog een Orang Asli dorpje bezocht. Dit zijn de inheemsen die nog in het park mogen wonen. Ondanks de vele toeristen die hier passeren was het geen 'toeristendorpje'. Geen souvenirs te koop en de negrito's waren echt verlegen en wilden liever niet op de foto. Geweldige dag hebben we gehad en na het eten konden we geen pap meer zeggen. Ook niet meegegaan op nachtsafari met 4x4 omdat we veel te moe zijn.

ZONDAG 26 APRIL
Vandaag een lange reisdag naar Cameron Highlands. We gaan niet meer met de boot terug maar met de bus. Vinden we niet erg want bus gaat sneller en we hadden het al een keer gezien. Samen met Paul en Rik - twee Nederlanders die vanuit het hostel uit Kuala Lumpur met ons naar Taman Negara gingen - gaan ook weer mee naar Tanah Rata. Het zijn twee leuke kerels en dus gaat de tijd snel vooruit. We wisselen ook nog drie keer van bus en komen steeds mensen bij en gaan weer weg. We vinden het allemaal prima, want meestal is er veel meer plaats dan mensen. Rond vier uur komen we aan en checken we in bij Daniel's Lodge. Adresje kregen we van Martijn. Dorpje nog even verkend en dan om 7 uur afgesproken met Rik en Paul om te eten. Na het eten bij hun hotel nog wat biertjes gedronken - tot er geen meer waren - en daarna nog naar een bar in het dorp. Bier is hier trouwens net zo duur en soms zelfs duurder dan in Be/Ndl en heel moeilijk te verkrijgen. Boeddha vindt het niet zo erg dat er bier gedronken wordt, Allah heeft er meer moeite mee.
Veel te laat bed en we hadden nog wel het plan om om 7 uur op te staan.

MAANDAG 27 APRIL
Paul en Rik gaan vandaag de agrotoer op, wij pakken het iets sportiever aan. Als er een landbouwproduct uit Maleisië komt, is de kans groot dat het uit de Cameron Highlands komt. Je hebt hier dan ook veel aardbei-, bloemkool-, tomaten-, sla-, rozen- en zelfs cactusboerderijen. Daarnaast zijn er ook verschillende grote theeplantage gevestigde. Kortom, een zeer vruchtbare streek met een koeler klimaat en veel neerslag. Maar niet alles is platgebrand, er zijn hier ook nog enkel ongerepte junglestukken en die gaan wij verkennen. We hebben in de rough guide 10 trekkings gevonden. We kiezen voor jungletrekking nummer 1. Het belooft een zeer steile klim te zijn naar de top van de Gunung Brichang. Dit is de hoogste berg van het schiereiland Maleisië (ongeveer 2400 meter). Een goede oefening voor Gunung Kinabalu die we willen beklimmen in Borneo, alleen is die dubbel zo hoog en de hoogste berg van Zuidoost-Azië.
De bus zet ons - iets later dan gepland - af bij het begin van het trail. Het begint nog met een breed pad, maar na 800 meter wordt het een zeer klein paadje. Gelukkig stond het pad dit keer heel goed aangegeven en dacht Rogier niet aan nare tv-programma's. Het was wel pittig door het klimmen met touwen en de modder, maar we hebben het gehaald. Bovenop de top nog een boterhammetje met nutella (woehoe!!) gegeten en daarna aan de 10 kilometer lange asfaltweg naar beneden begonnen. Ontzettend mooie uitzichten hadden we over de theeplantages en de bossen. Terug op de hoofdweg hebben we anderhalfuur gewacht op de bus die om het half uur komt. Uiteindelijk heeft een lokale aardbeiverkoopster ons meegenomen in haar autootje. Iets later dan gepland zijn we op high tea gegaan. Dat hoort hier ook. Alles ademt hier nog een echte Britse upperclass-sfeer uit. Dus doet u ons maar Cameron Highlands- tea with scones and strawberryjam. In het barretje voor de tweede keer nog eens Belgen tegengekomen. De Hollanders kunnen we niet meer tellen, maar Belgen zijn toch iets minder reislustig (of maken minder lawaai). Het grappige was dat Kathleen die we in Laos ontmoette uit Weelde kwam en deze twee uit Merksplas. Voor wie niet bekend is met de Kempen. Weelde, Merksplas, Retie en Turnhout liggen allemaal op een boogscheut van elkaar.
Eten doen we bij een Chinees stalletje en gaan weer naar het hotel van Paul en Rik. Het is onze laatste avond samen en dus moeten we nog een paar biertjes drinken. Dit keer hebben we de bar niet leeggekregen, ze hadden gewoon meer ingeslagen.

DINSDAG 28 APRIL
Geen spectaculaire dingen meegemaakt want lange reisdag vandaag. We besluiten om van de westkant helemaal naar de oostkust te gaan om te duiken. Ja, we gaan toch nog een eilandje doen omdat we er geen genoeg van krijgen. Om half zes 's avonds komen we aan op de Perhentian islands (Pulau Perhentian kecil). Het zijn er twee en kiezen voor het kleine wegens goedkopere overnachtingsplaatsen. Blijkbaar zitten vele hutten al vol wegens 1 mei en nemen we genoegen met een wel héééél klein hutje maar midden op het strand.

WOENSDAG 29 APRIL
Gisterenavond toch nog een mooie kamer gevonden met eigen badkamer en daar verhuizen we naartoe. We hadden gisteren ook nog een snorkeltocht geboekt. We gaan met z'n zessen: een Russisch koppel op huwelijksreis, een Duitser in een speedo met z'n Thais vrouwtje en wij. Eerste stop was bij een vuurtoren. We hebben ondertussen al veel vissen gezien, maar nog nooit zoveel bij elkaar als daar. Niet normaal! We spotten ook nog een bluespotted stingray. Helemaal tevreden varen we naar stop 2: sharkpoint. Jawel, onze eerste haaien gezien! Voor de kenners, het waren black tip reefsharks. Daarna turtlepoint om inderdaad schildpadden te zien (green turtle en hawkesbill turtle). Na de lunch snorkelen bij een strandje met mooi koraal. Hier zien we een triggerfish! Daarna nog relaxen op het strandje. Helsblauw water en wit strand. We dachten dat we het allemaal al gezien hadden, maar niets bleek minder waar. Dit strand moesten we trouwens verlaten voor vijf uur, want dan komen de schildpadden hun eieren leggen. We hadden een fantastisch dag en die hebben we afgesloten met een lekker stukje gegrilde barracuda voor Rogier en blue marlin voor Kim.

DONDERDAG 30 APRIL
Leve de koningin! Hoera! Hoera! Hoera! Jawel, tijd om m'n schone, nog naar thuis ruikende oranje shirtje tevoorschijn te halen.Veel Nederlanders maken deze dag feestend en hossend door om vervolgens na nog maar eens de blaas geleegd te hebben in een van de vele Amsterdamse grachten, dronken en met een biertje in de ene en salmonella satetje in de andere hand terug te keren naar huis.
Maar voor deze Nederlander (en Belgje) begon de dag al vroeg. Om 7 uur ging de wekker om er maar eens een vroeg ontbijtje, geserveerd door de enige echte Ladyboy van het eiland, in te proppen. Want er ging gedoken worden! Onze bestemming klonk helemaal goed: Temple of the Sea, met zo'n naam kan het eigenlijk niet fout gaan. Na 20 minuten varen bestemming bereikt, maar daar bleek onze tempel nogal last te hebben van een behoorlijke stroming. We hebben hem dan ook niet helemaal rond kunnen zwemmen omdat de stroming te sterk was. Maar ondanks dat hebben we toch hele mooie dingen gezien waaronder een aantal bamboo-sharks (voor de moeders onder ons: Wees gerust geen Jaws afmetingen... denk maar aan Nemo en voor de vrienden en collega's onder ons... denk maar aan Jaws met tanden, niet normaal meer zo groot). Tegen een uur of 11 weer terug op het vaste land en voor de rest van onze koninginnedag hadden we ook een zeer zwaar programma dat bestond uit veel liggen, zwemmen, lezen en bij-bruinen om 's avonds nog maar weer eens een visje op de bbq te gooien.
Leve de Koningin! Hoera! Hoera! Hoera!

VRIJDAG 1 MEI
Dag van de arbeid ofwel Labourday. Feestdag in België én Maleisië, maar niet in Nederland. Alle kamers op het hele eiland waren verhuurd, zo ook de onze. Er zat dus niets anders op voor jullie lieve reizigers dan weer terug te keren naar Kuala Besut. Daar zagen we bussen vol mensen stoppen om de boot te nemen en ineens vonden we het niet meer zo erg dat we weg moesten. We vliegen op 5 mei van Singapore naar Kuching (Borneo) en dat komt steeds dichterbij. We willen nog héél véél zien hier, maar zullen keuzes moeten. We kiezen voor een rit met de jungletrein en dit ten koste van Melakka (koloniestadje ten tijde van de VOC). Om de jungletrein te nemen moeten we naar Kota Bahru en dat schijnt ook erg mooi te zijn. Na het ritje met de wel héél erg snelle speedboot en het wachten op de lokale bus die geen dienstregeling heeft, checken we in bij KB Backpackers Hostel in Kota Bahru. We zouden het eerste gedeelte van de trein met een lokaal boemeltreintje doen omdat hier de uitzichten mooi zijn en daarna overstappen op de nachttrein. Probleem: tickets voor de nachttrein zijn uitverkocht. Dus hoe we in Singapore geraken is nog niet helemaal duidelijk. Dan maar even de stad verkennen. Kota Bahru ziet er leuk uit, alleen is er niet veel open vandaag. Alle toeristische attracties zijn gesloten omwille van Labourday. Jammer, maar we hebben een goede indruk gekregen. Vroeg naar bed want de trein vertrekt om 6.25 en de taxi haalt ons een uur eerder op. Dat noemen ze dan vakantie!

Nog een Hakie erbij

MAANDAG 6 APRIL - 12 APRIL KO TAO
Helemaal brak komen we aan op Ko Tao. Bus kwam om 5 uur in de ochtend aan in Chumpon. Daar moesten we dan twee uur wachten tot de ferry naar Ko Tao vertrok. Dit boottochtje nam ook nog eens twee uur in beslag. Op Don Det hadden we een paar Nederlanders ontmoet, Lianne en Okke, en zij vertelden ons over Seashell Divers. We hebben nog even een andere duikschool overwogen, maar uiteindelijk toch voor de eerste gekozen. Morgen begint Rogier aan PADI Open Water Course en ik zal waarschijnlijk een drietal duiken doen. Verder kan je ons altijd vinden aan het strand voor wat zwemmen, boekje lezen, zonnebaden of aan het genieten van een fruitshake. Dat is dus allemaal niet zo heel spannend, vandaar dat we het niet dag tot dag hebben uitgewerkt. Omwille van Rogiers OWC gaan we niet naar de full moon party op Koh Phangan. Ik had het wel eens een keertje willen zien, maar aan de andere kant is het hier nu wel lekker kalm. Al die stoere divedudes en hun bijhorende chicks zijn weg.
We hebben een leuke bungalow vlakbij het strand bij het Seashell Resort, omdat Rogier die cursus doet, zitten we hier 4 nachten 'gratis'. Eten doen we bij een van de vele restaurantjes op het strand. Ze hebben elke avond een heuse bbq en heel veel soorten vis.
Vrijdag had Rogier zijn laatste duiken en ik ben meegegaan omdat ze naar Chumporn pinnacles gingen. We moesten al om 6.30 klaar staan bij de duikshop. Schitterende duik gehad en was blij dat we vroeg gegaan zijn, want op het einde van de duik waren er behoorlijk veel duikers. Daarna zijn we naar White Rock gevaren om daar nog een duik te doen. En ja hoor, Rogier is geslaagd voor zijn PADI Open Water en hij vindt het allemaal geweldig. Hij heeft dan ook al heel veel verschillende vissoorten gezien: triggerfish, grouper, bluespotted stingray, butterflyfish, cleaner shrimps met aanhang en nog zoveel meer. Ik heb ook vier geweldige duiken gehad. We wilden vrijdag nog een feestje bouwen maar duiken is vermoeiend en lagen dus op tijd in bed. Misschien maar beter want we hadden een snorkeltochtje rond het eiland gepland. Het weer zat wat tegen: donkere wolken maar geen regen. Toch kan je blijkbaar goed verbranden want Rogier zijn rug zag 's avonds wel erg tomaatrood. Snorkeltocht was leuk, heel veel visjes gezien bij Mangobay. 's Avonds nog naar Lotusbar geweest. Blijkbaar was iedereen terug van Ko Phangan want het was er superdruk. Daar nog Karlijn (een Nederlandse divemaster die werkt op Ko Tao, maar niet kon duiken vanwege een ontstoken teen) tegen het lijf gelopen. Feestje was leuk, maar zwaar. We kunnen niet meer tegen het Thaise bier. De volgende dag snel snel ontbijtje scoren en afscheid van Karlijn (van Siam Dive Center) genomen om de ferry naar Ko Phangan te nemen. Wij vonden Ko Tao geweldig en begrijpen heel goed dat sommigen hier langer blijven hangen dan gepland (en dat gaat van weken tot jaren).

12 APRIL - 15 APRIL KO PHANGAN
Net voor we de ferry naar Ko Phangan (het eiland ernaast) namen, kreeg Rogier nog telefoon van z'n broer. Martijn bleek ook ergens in Thailand te zitten. Hij wou ons verrassen maar dat werd te moeilijk omdat wij ons niet aan het voor opgestelde schema hielden. Dankzij mama Rogier werd hij helemaal op de hoogte gehouden van onze route, maar helaas is zijn plan niet gelukt. We spreken af dat we elkaar morgen erna zullen treffen op Ko Phangan.
Na aankomst in Ko Phangan ons laten overtuigen door een vriendelijk vrouwtje om naar het Haad Gruad Beach Resort te gaan. Mooie plaats in het noordwesten van het eiland met eigen strand en zwembad. Wel een beetje veraf van al de rest. Eerste dag niet veel meer gedaan dan wat gelezen en genoten van het zwembad.
Maandag was het songkhran oftewel nieuwjaar. Gelukkig 2552!! Eerst al onze spullen in plastic zakken stoppen en daarna met een scooter het eiland rond. Bij de noordelijke baai viel het nog mee met watergevechten, alleen wel een flinke bui op onze kop gehad. Daarna doorgereden naar Thongsala en daar barstte het feest helemaal los. Iedereen stond klaar met bakken water om elkaar nat te maken. Kinderen met tonnen water zaten achterop jeeps. Maar je werd niet alleen natgemaakt, de bedoeling van songkhran (boeddhisme) is dat je gereinigd wordt. Sommige mensen brachten daarom ook zeep aan op je gezicht. Door en doornat waren we. Nog even snel terug naar het resort om droge kleren aan te trekken en dan Martijn ophalen aan de haven. Gezellige avond samen gehad met veel reisavonturen.
De volgende dag besluiten om nog een dag af te zakken naar Haad Rin. Dat is helemaal in het zuiden van het eiland en nog wel het meest bekend voor z'n full moon party. Onze spullen gedropt bij Happy bungalow en daarna met z'n drieën een bootje genomen naar een mooi strandje. Weer een dagje lekker luieren. Rogier en ik kopen een ticket om morgen om 6 uur te vertrekken naar Khao Sok. We nemen dus afscheid van Martijn, die hier nog wat langer blijft, maar daar hoort natuurlijk een feestje bij. Wij dus een kijkje gaan nemen om het strand van de volle maan feestjes en één ding kan ik jullie wel vertellen. Het is daar elke dag feest!! Het was een leuk feestje met emmers (daar zijn ze weer), bier, touwtje springen met brandende touwen en natte kleren. We schrokken wakker om 8.30u en kwamen tot het besef dat we onze boot gemist hadden. Gelukkig kunnen Thai daar wel om lachen, dus werd gewoon het uur op ons ticket veranderd en konden we alsnog om 12u gaan. We zaten wel een beetje duf op de ferry en werden nog duffer in de bus om doodmoe aan te komen in Khao Sok.

15 APRIL - 17 APRIL KHAO SOK
Geen idee waar we aankomen want het is al donker. We kiezen een mooie bungalow bij bamboo house 1, eten nog snel wat en kruipen dan snel bed in. Na een slecht ontbijt gaan de wandelschoenen aan en zijn we klaar voor een trail in het Khao Sok National Park. De eerste kilometers lopen we over een zeer breed pad, daarna wordt het een smal paadje met veel boomstronken. De weg naar de waterval Ton Gloy staat niet zo goed aangegeven en wanneer we in rondjes beginnen lopen, wil Rogier niet meer verder. Hij kijkt iets teveel Discovery channel programma waarin mensen verdwalen in de jungle. Dan maar naar een watervalletje wat dichterbij. Daarna nog de omgeving buiten het park verkend. Vooral die omgeving met het karstgebergte vinden we erg mooi, zeker in de ochtendmist. Doe daar nog de schreeuw van een gibbon bij en wij zijn weer twee gelukkige mensen.

17 APRIL - 19 APRIL RAILAY + TON SAI BEACH
Op 17 april nemen we 's ochtends de lokale bus naar Takuapa om daar de bus te nemen naar Phrang Na en daar weer van bus te wisselen voor Krabi. Krabi zelf is niet spectaculair, dus nemen we een songthaew naar Ao Nang. We hadden mooie dingen gelezen en gehoord over Railay en nemen dus de boot ernaartoe. Eerst stopte de boot nog op Ton Sai en daar gingen de meeste backpackers van de boot, maar wij voelden nog geen nattigheid en bleven mooi zitten. Ondertussen was het al half drie en hadden we nog geen kans gezien om te ontbijten. In Railay west werden we gedropt en wij vol goede moed naar Railay east want daar schenen de goedkopere accomodaties te zitten. Niet dus!! Niets gevonden en we werden prikkelbaar want honger, dorst, moe en teveel zon. Het licht stond misschien heel even op oranje, maar is ondertussen weer zo groen als een kikker. Uiteindelijk terug een bootje genomen naar Ton sai beach en daar een leuke bungalow gevonden bij Mango bungalows. De rest van de dag en de volgende dag heerlijk gevuld met boekje lezen, in het zonnetje liggen, fruitshake drinken en veel zwemmen. Af en toe nog eens van strand wisselen via een avontuurlijk klimpad (we moeten toch wat aan beweging doen). Railay en Ton Sai zijn zeer gekend bij klimmers omdat je hier heel goed het karstgebergte kan beklimmen. Wisten wij veel! Terzelfdertijd was er ook nog een Aziatisch kampioenschap klimmen aan de gang. Alleen heel erg vermakelijk vanaf je badlaken op een supermooi strandje. Je gelooft het nooit maar we werden het een beetje beu: het niets doen. We besluiten om afscheid te nemen van Ton Sai en met de boot naar Ao Nang te gaan (ook geen al te lelijk strand). Net voor we de boot namen, belde Martijn op. Hij kwam ook die kant op.

19 APRIL - 21 APRIL AO NANG
19 april pas in de late namiddag in Ao Nang aangekomen. Zelfde hostel (Yellow Sun) als Martijn genomen. We hebben nog wat gegeten (Burger King (tweede moment van zwakte), gewinkeld (waterdichte zak) en gedronken in - volgens Martijn - Patpong (Phuket) in het klein. Allemaal mooie en mindermooie jonge Thai vrouwen of ladyboys die spelletjes met je willen spelen. Ze komen vier op een rij of jenga met je spelen. Zodat jij je amuseert en blijft drinken. Grappig en triest tegelijk.
Voor de volgende dag stond er een excursie naar Phi Phi Islands op het programma. Nog meer van het karstgebergte en ook de opname set (Maya Beach) van de The Beach. Helaas ben ik te ziek om mee te gaan. Ik heb al een paar dagen sluimerende diarree en vandaag bereikt het z'n hoogtepunt. Volgens Rogier en Martijn was het erg mooi. 's Avonds nog wat gegeten en gekaart waarbij we Martijn natuurlijk laten winnen. (Er valt niet met hem te praten als hij verloren heeft of dreigt te verliezen.) De volgende dag is voorlopige onze laatste dag in Thailand. We vliegen met Air Asia naar Kuala Lumpur. Het leuke is dat Martijn ook deze vlucht geboekt heeft en dus gaan we samen naar Kuala Lumpur. Morgen nemen we afscheid van hem want dan gaat hij weer naar huis en beginnen wij aan ons laatste avontuur: Maleisië! En we hebben er zin in. Zoals reeds vermeld waren de eilanden en stranden van Thailand waanzinnig mooi en komen we zeker nog een keer terug, maar voor nu is het mooi geweest en hebben we zin in actie!!

Terug bij af

DONDERDAG 2 APRIL
Met een nieuw kapsel, standje twee op de thaise tondeuse, konden we onze eerste dag in Bangkok weer eens een beetje uitslapen. De eerste dag terug in Bangkok had in ons programma de naam Shop till you drop! meegekregen, ik denk dat deze titel genoeg zegt over de plannen van vandaag. Volgens mij zijn we de dag begonnen in een van de meest luxe malls van heel Bangkok alles wat ook maar een beetje Italiaans klinkt was er tekoop: Armani, Versace, Gucci en zelfs meneer Lamborghini was vertegenwoordigd. Er stonden alleen nergens prijskaartjes. Maar alles dus gigantisch groot... neem een groot winkelcentrum in je hoofd vermenigvuldig dat met 10 en dan nog is het een klein ding vergeleken waar de Thai hun spijkerbroeken halen. Nog een voorbeeld op sommige daken van die dingen zijn hele zwembaden gebouwd met glijbaan. Wat je er ook heel goed kunt doen is eten de kelder stond vol met alle fastfood ketens uit Amerika + restaurantjes met een Thaise keuken, westerse keuken, japanse keuken en dan hebben ze nog ruimte over om een AH XXXL neer tezetten met jawel... Old Amsterdam kaas (het lekkerste en duurste stukje kaas wat ik dit jaar in m'n mond gehad heb). Maar om een lange dag shoppen kort te houden... we hebben gegeten bij een japanner aan de lopende band, zijn nog drie andere 'winkels' in geweest waar we ook niets gekocht hebben (toch of net boven ons budget (Armani) of vol met dezelde troep (drie andere), de 8 t-shirts die we voor mij (Rogier) gekocht hebben we op de lokale markt in de buurt van ons guesthouse (New Siam) gekocht. Wij zijn net voor zonsondergang ook nog naar de Baiyoke skytower geweest. Dit is de hoogste toren van Bangkok (84 verdiepingen). Hier krijg je een goede indruk van hoe groot Bangkok wel niet is. Het leuke was dat we de engelenstad nog net bij daglicht zagen en na een drankje hebben we nog eens een rondje gemaakt om Bangkok by night te zien én waren we net op tijd klaar om alle hopen Chinezen en Japanners naar boven te zien gaan.

VRIJDAG 3 APRIL
Vroeg op want Co van Kessel wachtte op ons in Chinatown. Het nemen van een taxi ernaartoe is al een hele beleving. Probeer maar eens een taxi te vinden in de buurt van Khao San road die zijn meter wil opzetten. Liever vragen ze een driedubbele vaste prijs. Stipt om 8 uur stonden we bij het Princess hotel te wachten op onze fietsgids. Na een korte kennismaking met onze gids Tuk en de rest van de groep: een ouder Australisch koppel dat volgens ons achteraf gezien nog nooit gefietst had en de Duitse Popie Jopie Hans met persoonlijke gids, waren wij klaar om te vertrekken. Op de fiets door de kleine Chinese steegjes, over de markt, op de ferry en door het park. Het was geweldig en héél leuk om te doen. Alleen jammer van die Duitser die constant voor je neus ging stoppen en geen twee tellen zijn mond kon houden.
Tijd voor afkoeling, want van fietsen in Bangkok ga je toch een beetje zweten. We wilden in Vientiane al een waterpark bezoeken, maar was er niet van gekomen, dus gaan we vandaag in Bangkok. Geen idee waar het ergens lag (Siam waterpark staat niet op de kaart (lezen met Lingostem)) maar er gingen voldoende bussen naartoe. Na drie uur (!!!) kwamen we eindelijk aan. In tegenstelling tot de shoppingcentra die ultramodern zijn, doet dit waterpark een beetje jaren '80 aan. Niet dat het wat uitmaakt want we hebben ons rot geamuseerd met de glijbanen, golfbad en bubbelbaden. Kinderen hebben ook goed gelachen, want de gemiddelde leeftijd was 10 jaar op de schuif af tot wij kwamen. Er waren bijna geen Westerse toeristen, maar wel veel Indische en Arabische families. We werden dan ook langs alle kanten aangekeken. Toen we onze rug en kont begonnen te voelen van teveel glijbanen gingen we maar weer op zoek naar een bus voor de lange rit terug.

ZATERDAG 4 APRIL
Weeral tijd om te winkelen. Deze keer geen luxewinkels maar de Chatuchek weekendmarket. De moeder aller markten. Eerst langs het postkantoor om een postpakketje te sturen. 5,99 kilo was het! Alé, eerst was het 6,28 kg maar dat rekenen ze voor 7 kilo, dus maar een t-shirt minder opgestuurd. Als alles goed gaat, komt het binnen 3 maanden aan. Dus het wordt nog even wachten op die souvenirs. Wij horen jullie al denken: waarom stuur je dat pakketje niet na die weekendmarkt? Omdat de post gesloten is op zaterdagmiddag en zondag en wij zondagavond de bus nemen naar Ko Tao. De markt was inderdaad gigantisch! Het grootste gedeelte is textiel, maar je vind er echt alles!! We hebben maar een klein deel gezien. Na drie uur winkelpret stak er ineens een ongelooflijk onweer op. Bakken water vielen er uit de lucht. Vele winkels sloten ook, want het is wel overdekt maar toch niet helemaal. We hadden genoeg ingekocht (wat souvenirs voor jullie en oorbellen en horloge voor Kim).

ZONDAG 5 APRIL
Vandaag niet zo heel veel spectaculairs gedaan. In de ochtend zijn we naar een floating market geweest. Was erg leuk, want was een soort van zondagsuitje voor de Thai. Op de bootjes werden allerlei soorten gerechten klaargemaakt, die je dan kon bestellen en oppeuzelen aan de kant van het water op het ponton. Leuk om te zien tot mijn darmen erg vervelend begonnen te doen. Dan maar de bus terug genomen en de rest van de dag niet heel veel meer gedaan want bleef toch liever dicht in de buurt van een wc. 's Avonds met de bus naar Chumpon vertrokken om daar de boot naar Ko Tao te nemen.

PRIJSVRAAG
Tijd voor een nieuwe wedstrijd en dus ook een nieuwe prijs. Dit keer een t-shirt met een Laotiaans opschrift. Wie ons kan vertellen waar Rogier die luchtballon gevonden heeft, krijgt dit t-shirt maatje L (wel een kleine L). Veel succes allemaal! PS: Bangkok rekenen wij niet goed wegens niet gespecifieerd genoeg

WIST JE DAT
We volgende week op de helft van onze reis zitten
Wij hier ook af en toe een buitje over ons heen krijgen
De AC bussen in Bangkok rijdende koelkasten zijn
Hier heel veel mensen wonen die Thais spreken